Kråkevisa - Endringshistorikk

Eiliv på 8. april 2024 kl. 21:32

2024-04-08T21:32:55Z

← Eldre versjon		Versjonen frå 8. april 2024 kl. 21:32
Line 41:		Line 41:

	Og kjøtet det salta’n i tunnor og fat,		Og kjøtet det salta’n i tunnor og fat,
	og tunga den ~~hann’~~ han til jolemat.		og tunga den hadd’ han til jolemat.

	Av tarmane gjorde han tolv par reip,		Av tarmane gjorde han tolv par reip,
Line 56:		Line 56:

	Og den som ’kje kraaka kann nytta so,		Og den som ’kje kraaka kann nytta so,
	:– hei fa-ra, ~~paa vedaskog~~,		:– hei fa-ra, kann nytta so,
	han vøre ’kje verd’e ei kraaka aa faa.		han vøre ’kje verd’e ei kraaka aa faa.
	:– Hei fa-ra! faltu riltu raltu ra!		:– Hei fa-ra! faltu riltu raltu ra!

Eiliv på 18. mars 2022 kl. 20:01

2022-03-18T20:01:52Z

← Eldre versjon		Versjonen frå 18. mars 2022 kl. 20:01
Line 63:		Line 63:
	== Sjå òg ==		== Sjå òg ==
	* [[Songar og dikt]]		* [[Songar og dikt]]

			==Kjeldor==
			* Heggstad, Leiv: ''Norsk lesnad''. Utg. Steen’ske Bogtrykkeri og Forlag. Kristiania. 1906. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2014071808064}}.

	[[Kategori:Skaldskap]]		[[Kategori:Skaldskap]]

Eiliv: /* Sjå òg */

2022-03-18T18:33:04Z

Sjå òg

← Eldre versjon		Versjonen frå 18. mars 2022 kl. 18:33
Line 62:		Line 62:

	== Sjå òg ==		== Sjå òg ==
	[[Songar og dikt]]		* [[Songar og dikt]]

	[[Kategori:Skaldskap]]		[[Kategori:Skaldskap]]

Eiliv på 9. mars 2022 kl. 15:52

2022-03-09T15:52:03Z

← Eldre versjon		Versjonen frå 9. mars 2022 kl. 15:52
Line 60:		Line 60:
	:– Hei fa-ra! faltu riltu raltu ra!		:– Hei fa-ra! faltu riltu raltu ra!
	</poem>		</poem>

			== Sjå òg ==
			[[Songar og dikt]]

	[[Kategori:Skaldskap]]		[[Kategori:Skaldskap]]

Eiliv: Upphavleg utgåva.

2022-03-09T15:47:17Z

Upphavleg utgåva.

← Eldre versjon		Versjonen frå 9. mars 2022 kl. 15:47
Line 2:		Line 2:

	<poem>		<poem>
	~~Og mannen~~ han gjekk seg ~~i veda skog~~,		Mannen han gjekk seg paa vedaskog,
	:~~''Hei fara~~, ~~i veda skog.''~~		:– hei fa-ra, paa vedaskog,
	Då sat der ei ~~kråka~~ i lunden og gol.		daa sat der ei kraaka i lunden og gol.
	:''Hei ~~fara,~~ faltu riltu ~~raltura.''~~		:– Hei fa-ra! faltu riltu raltu ra!

	Mannen han tenkte med sjølve seg;		Mannen han tenkte med sjølve seg,
	~~Skal~~ tru no den ~~kråka~~ vil drepa meg?		aa tru no den kraaka vil drepa meg?

	Og mannen han snudde om hesten sin,		Og mannen han snudde um hesten sin,
	so køyrde han ~~heim att~~ til garden igjen.		so køyrde han heimatt til garden igjen.

	Å høyr, du min mann, kva eg ~~spøre~~ deg:		Og høyr du min mann, kva eg spør’e deg:
	«Kvar vart det av veden du køyrde til meg?»		«Kvar vart det av veden du køyrde til meg?»

	«Eg ~~køyrde~~ no ~~slett~~ ingen ved til deg,		«Eg køyrer no ingen ved til deg;
	for ~~kråka~~ ho svor ho ~~sku~~ drepa meg.»		for kraaka ho svor ho sku’ drepa meg.»

	«Å no ~~har~~ eg aldri høyrt større skam!		«Og no hev eg aldri høyrt større skam!
	~~Har~~ du høyrt at ei ~~kråke har~~ drepe ein mann?»		Hev du høyrt at ei kraaka hev drepe ein mann?»

	Men ~~kråka~~ kom etter på taket og gol,		Men kraaka kom etter paa taket og gol,
	og mannen ~~hen opp gjennom~~ ljoren fór.		og mannen han upp gjenom ljoren fór.

	Og mannen han spente sin ~~boge~~ for kne,		Og mannen han spente sin bòge for kne,
	so skaut han den ~~kråka~~, so ho datt ned.		so skaut han den kraaka, so ho datt ned.

	So ~~spente~~ han ~~føre~~ dei ~~folane~~ ti;		So sette han fyre dei fòlarne ti;
	men ~~kråka~~ ho sprengde alle di.		men kraaka ho sprengde alle dei.

	So ~~spente~~ han ~~føre~~ dei ~~folane~~ tolv,		So sette han fyre dei fòlarne tolv,
	so køyrde han ~~kråka på låvegolv~~.		daa køyrde han kraaka paa laavegolv.

	So ~~flådde~~ han ~~kråka~~ og lema ho sund,		So flo han den kraaka og lema ho sund.
	ho vog ~~innpå seksten~~ og ~~tjue~~ pund.		Ho vog innpaa sekstan og tjuge pund.

	Av skinnet so gjorde han tolv par skor,		Av skinnet so gjorde han tolv par skor,
	det beste paret det gav han til mor.		det beste paret, det gav han til mor.

	Og kjøtet ~~han salta~~ i ~~tunner~~ og fat,		Og kjøtet det salta’n i tunnor og fat,
	og tunga han ~~hadde~~ til jolemat.		og tunga den hann’ han til jolemat.

	Av tarmane gjorde han tolv par reip,		Av tarmane gjorde han tolv par reip,
	og klørne han ~~brukte~~ til ~~møka-greip~~.		og klørne dei brukt’ han til mykegreip.

	Og nebben han ~~brukte~~ til ~~kyrkje-båt~~,		Og nebben den brukt’ han til kyrkjebaat,
	som folk ~~kunne~~ sigla ~~på frå~~ og åt.		som folk kunde sigla paa til og fraa.

	Og munnen han ~~brukte~~ te mala korn,		Og munnen den brukt’ han te mala korn,
	og øyro han ~~gjorde~~ til ~~tutar-horn~~.		og øyro dei gjord’ han til tutarhorn.

	Av augo so gjorde han ~~stoveglas~~		Av augo so gjorde han stòveglas,
	og nakken han ~~sette på~~ kyrkja til stas.		og nakken den sett’ han paa kyrkja til stas.

	Og den som ’kje ~~kråka kan~~ nytta so,		Og den som ’kje kraaka kann nytta so,
	han ~~er ikkje verd~~ ei ~~kråka å få~~.		:– hei fa-ra, paa vedaskog,
			han vøre ’kje verd’e ei kraaka aa faa.
			:– Hei fa-ra! faltu riltu raltu ra!
	</poem>		</poem>

	[[Kategori:Skaldskap]]		[[Kategori:Skaldskap]]

Eiliv på 9. mars 2022 kl. 15:32

2022-03-09T15:32:09Z

← Eldre versjon		Versjonen frå 9. mars 2022 kl. 15:32
Line 1:		Line 1:
	''Kråkevisa''		''Kråkevisa'', norsk folkevisa

	<poem>		<poem>
	Og mannen han gjekk seg i veda skog,		Og mannen han gjekk seg i veda skog,
	:Hei fara, i veda skog.		:''Hei fara, i veda skog.''
	Då sat der ei kråka i lunden og gol.		Då sat der ei kråka i lunden og gol.
	:Hei fara, faltu riltu raltura.		:''Hei fara, faltu riltu raltura.''

	Mannen han tenkte med sjølve seg;		Mannen han tenkte med sjølve seg;
Line 58:		Line 58:
	han er ikkje verd ei kråka å få.		han er ikkje verd ei kråka å få.
	</poem>		</poem>

			[[Kategori:Skaldskap]]

Eiliv på 9. mars 2022 kl. 15:30

2022-03-09T15:30:49Z

← Eldre versjon		Versjonen frå 9. mars 2022 kl. 15:30
Line 1:		Line 1:
	''Kråkevisa''		''Kråkevisa''


	<poem>		<poem>

Eiliv på 4. desember 2017 kl. 23:49

2017-12-04T23:49:37Z

← Eldre versjon		Versjonen frå 4. desember 2017 kl. 23:49
Line 12:		Line 12:

	Og mannen han snudde om hesten sin,		Og mannen han snudde om hesten sin,
	så køyrde han heim att til garden igjen.		so køyrde han heim att til garden igjen.

	Å høyr, du min mann, kva eg spøre deg:		Å høyr, du min mann, kva eg spøre deg:
Line 24:		Line 24:

	Men kråka kom etter på taket og gol,		Men kråka kom etter på taket og gol,
	og mannen hen opp gjennom ljoren ~~for~~.		og mannen hen opp gjennom ljoren fór.

	Og mannen han spente sin boge for kne,		Og mannen han spente sin boge for kne,
	så skaut han den kråka, så ho datt ned.		so skaut han den kråka, so ho datt ned.

	Så spente han føre dei folane ti;		So spente han føre dei folane ti;
	men kråka ho sprengde alle di.		men kråka ho sprengde alle di.

	Så spente han føre dei folane tolv,		So spente han føre dei folane tolv,
	så køyrde han kråka på låvegolv.		so køyrde han kråka på låvegolv.

	Så flådde han kråka og lema ho sund,		So flådde han kråka og lema ho sund,
	ho vog innpå seksten og tjue pund.		ho vog innpå seksten og tjue pund.

	Av skinnet så gjorde han tolv par skor,		Av skinnet so gjorde han tolv par skor,
	det beste paret det gav han til mor.		det beste paret det gav han til mor.

	Og kjøtet han salta i tunner og fat,		Og kjøtet han salta i tunner og fat,
	og tunga han hadde til ~~julemat~~.		og tunga han hadde til jolemat.

	Av tarmane gjorde han tolv par reip,		Av tarmane gjorde han tolv par reip,
Line 53:		Line 53:
	og øyro han gjorde til tutar-horn.		og øyro han gjorde til tutar-horn.

	Av augo så gjorde han stoveglas		Av augo so gjorde han stoveglas
	og nakken han sette på kyrkja til stas.		og nakken han sette på kyrkja til stas.

	Og den som ’kje kråka kan nytta så,		Og den som ’kje kråka kan nytta so,
	han er ikkje verd ei kråka å få.		han er ikkje verd ei kråka å få.
	</poem>		</poem>

Eiliv på 12. august 2017 kl. 11:07

2017-08-12T11:07:03Z

← Eldre versjon		Versjonen frå 12. august 2017 kl. 11:07
Line 1:		Line 1:
	''Kråkevisa''		''Kråkevisa''


	<poem>		<poem>

Eiliv: Created page with "''Kråkevisa'' Og mannen han gjekk seg i veda skog, :Hei fara, i veda skog. Då sat der ei kråka i lunden og gol. :Hei fara, faltu riltu raltura. Mannen han tenkte..."

2017-08-12T11:06:42Z

Created page with "''Kråkevisa'' <poem> Og mannen han gjekk seg i veda skog, :Hei fara, i veda skog. Då sat der ei kråka i lunden og gol. :Hei fara, faltu riltu raltura. Mannen han tenkte..."

Ny side

''Kråkevisa''

<poem>
Og mannen han gjekk seg i veda skog,
:Hei fara, i veda skog.
Då sat der ei kråka i lunden og gol.
:Hei fara, faltu riltu raltura.

Mannen han tenkte med sjølve seg;
Skal tru no den kråka vil drepa meg?

Og mannen han snudde om hesten sin,
så køyrde han heim att til garden igjen.

Å høyr, du min mann, kva eg spøre deg:
«Kvar vart det av veden du køyrde til meg?»

«Eg køyrde no slett ingen ved til deg,
for kråka ho svor ho sku drepa meg.»

«Å no har eg aldri høyrt større skam!
Har du høyrt at ei kråke har drepe ein mann?»

Men kråka kom etter på taket og gol,
og mannen hen opp gjennom ljoren for.

Og mannen han spente sin boge for kne,
så skaut han den kråka, så ho datt ned.

Så spente han føre dei folane ti;
men kråka ho sprengde alle di.

Så spente han føre dei folane tolv,
så køyrde han kråka på låvegolv.

Så flådde han kråka og lema ho sund,
ho vog innpå seksten og tjue pund.

Av skinnet så gjorde han tolv par skor,
det beste paret det gav han til mor.

Og kjøtet han salta i tunner og fat,
og tunga han hadde til julemat.

Av tarmane gjorde han tolv par reip,
og klørne han brukte til møka-greip.

Og nebben han brukte til kyrkje-båt,
som folk kunne sigla på frå og åt.

Og munnen han brukte te mala korn,
og øyro han gjorde til tutar-horn.

Av augo så gjorde han stoveglas
og nakken han sette på kyrkja til stas.

Og den som ’kje kråka kan nytta så,
han er ikkje verd ei kråka å få.
</poem>