Millomnorsk - Endringshistorikk

Eiliv: /* Høgning */

2023-02-08T01:07:46Z

Høgning

← Eldre versjon		Versjonen frå 8. februar 2023 kl. 01:07
Line 45:		Line 45:
	: ''á'' {{IPA\|[aː]}} > {{IPA\|[ɒː]}} > {{IPA\|[ɔː]}} eller {{IPA\|[au]}}		: ''á'' {{IPA\|[aː]}} > {{IPA\|[ɒː]}} > {{IPA\|[ɔː]}} eller {{IPA\|[au]}}

	: ''ó'' {{IPA\|[oː]}} > {{IPA\|[~~u˕ː~~]}} (me skriv vanleg berre {{IPA\|[uː]}})		: ''ó'' {{IPA\|[oː]}} > {{IPA\|[u̞ː]}} (me skriv vanleg berre {{IPA\|[uː]}})

	: ''ú'' {{IPA\|[uː]}} > {{IPA\|[ʉː]}}		: ''ú'' {{IPA\|[uː]}} > {{IPA\|[ʉː]}}

Eiliv: /* Naseuttala */

2023-02-08T01:04:43Z

Naseuttala

← Eldre versjon		Versjonen frå 8. februar 2023 kl. 01:04
Line 63:		Line 63:
	: gn. ''hestenom'' > mn. {{IPA\|/hɛstẽǝ̃m/}} > {{IPA\|/hɛstẽ(m)/}} («hesten», [[sidefall]])		: gn. ''hestenom'' > mn. {{IPA\|/hɛstẽǝ̃m/}} > {{IPA\|/hɛstẽ(m)/}} («hesten», [[sidefall]])

	: gn. ''erom'' > mn. {{IPA\|/~~ɛˑrõ̃~~(m)/}} («me er»)		: gn. ''erom'' > mn. {{IPA\|/ɛˑrõ(m)/}} («me er»)

	: gn. ''vikuna'' > mn. {{IPA\|/vɪˑkũə/}} > {{IPA\|/vɪˑkũ/}} («vìka», [[underfall]])		: gn. ''vikuna'' > mn. {{IPA\|/vɪˑkũə/}} > {{IPA\|/vɪˑkũ/}} («vìka», [[underfall]])

Eiliv på 6. april 2022 kl. 05:48

2022-04-06T05:48:58Z

← Eldre versjon		Versjonen frå 6. april 2022 kl. 05:48
Line 19:		Line 19:
	== Utjamning av stavingslengd ==		== Utjamning av stavingslengd ==

	Gamalnorsk skilde millom stutte, lange og ovlange tyngde [[staving]]ar – t.d. (''h'')''not'' {{IPA\|/(h)not/}} ~~'nòt'~~, ''nót'' {{IPA\|/noːt/}} ~~'nót'~~ og ''nátt'' el. ''nótt'' {{IPA\|/noːtː/}} ~~'nótt'~~. I millomnorsk vart desse utjamna til lange stavingar – t.d. ''nòt'' {{IPA\|/noːt/}} el. {{IPA\|/notː/}}, ''nót'' {{IPA\|/nuːt/}} og *''nótt'' {{IPA\|/nutː/}}.		Gamalnorsk skilde millom stutte, lange og ovlange tyngde [[staving]]ar – t.d. (''h'')''not'' {{IPA\|/(h)not/}} ‘nòt’, ''nót'' {{IPA\|/noːt/}} ‘nót’ og ''nátt'' el. ''nótt'' {{IPA\|/noːtː/}} ‘nótt’. I millomnorsk vart desse utjamna til lange stavingar – t.d. ''nòt'' {{IPA\|/noːt/}} el. {{IPA\|/notː/}}, ''nót'' {{IPA\|/nuːt/}} og *''nótt'' {{IPA\|/nutː/}}.

	Sjå nøgnare under [[stavingslengdutjamning]].		Sjå nøgnare under [[stavingslengdutjamning]].

Eiliv på 9. mars 2022 kl. 08:28

2022-03-09T08:28:09Z

← Eldre versjon		Versjonen frå 9. mars 2022 kl. 08:28
Line 19:		Line 19:
	== Utjamning av stavingslengd ==		== Utjamning av stavingslengd ==

	Gamalnorsk skilde millom stutte, lange og ovlange tyngde [[staving]]ar - t.d. (''h'')''not'' /(h)not/ 'nòt', ''nót'' /~~no:t~~/ 'nót' og ''nátt'' el. ''nótt'' /~~no:tt~~/ 'nótt'. I millomnorsk vart desse utjamna til lange stavingar - t.d. ''nòt'' /~~no:t~~/ el. /~~nott~~/, ''nót'' /~~nu:t~~/ og *''nótt'' /~~nutt~~/.		Gamalnorsk skilde millom stutte, lange og ovlange tyngde [[staving]]ar – t.d. (''h'')''not'' {{IPA\|/(h)not/}} 'nòt', ''nót'' {{IPA\|/noːt/}} 'nót' og ''nátt'' el. ''nótt'' {{IPA\|/noːtː/}} 'nótt'. I millomnorsk vart desse utjamna til lange stavingar – t.d. ''nòt'' {{IPA\|/noːt/}} el. {{IPA\|/notː/}}, ''nót'' {{IPA\|/nuːt/}} og *''nótt'' {{IPA\|/nutː/}}.

	Sjå nøgnare under [[stavingslengdutjamning]].		Sjå nøgnare under [[stavingslengdutjamning]].
Line 29:		Line 29:
	Frå mange germanske mål kjenner me til at sjølvljodi er skifte i det dei stundom kallar ''sterke'' og ''veike'' sjølvljod. Eit veikt sjølvljod vert då uttala med veikare tungerørsla, d.e. med tunga meir midt i munnen – veik tungelega. T.d. hev engelsk ''beat'' sterkt sjølvljod, og ''bit'' veikt.		Frå mange germanske mål kjenner me til at sjølvljodi er skifte i det dei stundom kallar ''sterke'' og ''veike'' sjølvljod. Eit veikt sjølvljod vert då uttala med veikare tungerørsla, d.e. med tunga meir midt i munnen – veik tungelega. T.d. hev engelsk ''beat'' sterkt sjølvljod, og ''bit'' veikt.

	Same skipnaden fanst au allvissa i sein gamalnorsk, er det likt til, soleis at ''vísa'' vart uttala med sterk sjølvljodshått – [wiːsa] – og ''vita'' og ''fisk'' med veikt – [wɪta] og [fɪsk]. Denne skilnaden var berre avbrigde av same [[skilljod]]et, soleis at t.d. sjølvljod som vart stytte eller lengde på denne tidi gjekk beint frå eine håtten til hin – døme: ''gótt'' > ''gott'' ([[nynorsk\|nn]]. ''godt''), ''orð'' > ''órð'' (nn. ''ord'')		Same skipnaden fanst au allvissa i sein gamalnorsk, er det likt til, soleis at ''vísa'' vart uttala med sterk sjølvljodshått – {{IPA\|[wiːsa]}} – og ''vita'' og ''fisk'' med veikt – {{IPA\|[wɪta]}} og {{IPA\|[fɪsk]}}. Denne skilnaden var berre avbrigde av same [[skilljod]]et, soleis at t.d. sjølvljod som vart stytte eller lengde på denne tidi gjekk beint frå eine håtten til hin – døme: ''gótt'' > ''gott'' ([[nynorsk\|nn]]. ''godt''), ''orð'' > ''órð'' (nn. ''ord'')

	=== Sterkning ===		=== Sterkning ===

	Med utjamningi av stavingslengdene i millomnorsk fekk dei veikhåtta sjølvljodi i stutt staving ny «styrke» lagd i seg. Det førde ikkje til at dei gjekk i hop med dei sterkhåtta; denne sterkningi gjekk fyre seg i same håttlægjet, men gav t.d. lengjing: sein gn. [wɪta] > mn. [wɪːta]. Skilnaden sterk/veik vart dimed avløyst av ein ny skilnad trong/open.		Med utjamningi av stavingslengdene i millomnorsk fekk dei veikhåtta sjølvljodi i stutt staving ny «styrke» lagd i seg. Det førde ikkje til at dei gjekk i hop med dei sterkhåtta; denne sterkningi gjekk fyre seg i same håttlægjet, men gav t.d. lengjing: sein gn. {{IPA\|[wɪta]}} > mn. {{IPA\|[wɪːta]}}. Skilnaden sterk/veik vart dimed avløyst av ein ny skilnad trong/open.

	Det kom no upp [[målføre]]skilnader på grunnlag av korleis sterkningi vart handsama. I [[austnorsk]] var det alt uppkome ein skipnad med [[jamvektsmål\|jamvekt]] i stuttstavingsord. Denne skipnaden bægde sterkningi i nokon mun, eller leidde 'na um i eit anna spor. Soleis gjekk gn. [wɪta] > mn. [wɪˑtaˑ] i austnorsk. I dag finn me att denne formi nærast i målføret i Nord-Gudbrandsdalen; elles i austnorsk vart denne stavingsskipnaden utmåta til t.d. [²ʋeːta] eller [²ʋɒt.tɒ].		Det kom no upp [[målføre]]skilnader på grunnlag av korleis sterkningi vart handsama. I [[austnorsk]] var det alt uppkome ein skipnad med [[jamvektsmål\|jamvekt]] i stuttstavingsord. Denne skipnaden bægde sterkningi i nokon mun, eller leidde 'na um i eit anna spor. Soleis gjekk gn. {{IPA\|[wɪta]}} > mn. {{IPA\|[wɪˑtaˑ]}} i austnorsk. I dag finn me att denne formi nærast i målføret i Nord-Gudbrandsdalen; elles i austnorsk vart denne stavingsskipnaden utmåta til t.d. {{IPA\|[²ʋeːta]}} eller {{IPA\|[²ʋɒt.tɒ]}}.

	Det sams underlaget for dei norske målføri i dag med umsyn til sjølvljodverket finn me soleis i denne tidi, og me kann skriva den underliggjande formi av dømet ovan som //vɪˑta//, der //ˑ// stend for sterkningi som ovra seg ulikt.		Det sams underlaget for dei norske målføri i dag med umsyn til sjølvljodverket finn me soleis i denne tidi, og me kann skriva den underliggjande formi av dømet ovan som {{IPA\|//vɪˑta//}}, der {{IPA\|//ˑ//}} stend for sterkningi som ovra seg ulikt.

	=== Høgning ===		=== Høgning ===
Line 43:		Line 43:
	Alt i klassisk gamalnorsk tid reknar ein med at det lange sjølvljodet ''á'' var runda og høgt (trongare vorte), nær ''å'' i dag. I millomnorsk set dette i gang ei høgningsbylgja av dei lange bakre sjølvljodi, soleis at:		Alt i klassisk gamalnorsk tid reknar ein med at det lange sjølvljodet ''á'' var runda og høgt (trongare vorte), nær ''å'' i dag. I millomnorsk set dette i gang ei høgningsbylgja av dei lange bakre sjølvljodi, soleis at:

	: ''á'' [aː] > [ɒː] > [ɔː] eller [au]		: ''á'' {{IPA\|[aː]}} > {{IPA\|[ɒː]}} > {{IPA\|[ɔː]}} eller {{IPA\|[au]}}

	: ''ó'' [oː] > [u˕ː] (me skriv vanleg berre [uː])		: ''ó'' {{IPA\|[oː]}} > {{IPA\|[u˕ː]}} (me skriv vanleg berre {{IPA\|[uː]}})

	: ''ú'' [uː] > [ʉː]		: ''ú'' {{IPA\|[uː]}} > {{IPA\|[ʉː]}}

	Det finst enno sume [[målføre]] som held på den gamle, «européiske» ljodhåtten av ''ó'' og ''ú''. Der ''ú'' hadde naseuttala [ũː], er ljodhåtten halden i mest all [[austnorsk]], soleis i t.d. ''brún'', ''krúna'' og ''nú'' ([[nynorsk\|nn]]. ''no'' < [[gamalnorsk\|gn]]. ''núna'').		Det finst enno sume [[målføre]] som held på den gamle, «européiske» ljodhåtten av ''ó'' og ''ú''. Der ''ú'' hadde naseuttala {{IPA\|[ũː]}}, er ljodhåtten halden i mest all [[austnorsk]], soleis i t.d. ''brún'', ''krúna'' og ''nú'' ([[nynorsk\|nn]]. ''no'' < [[gamalnorsk\|gn]]. ''núna'').

	=== Naseuttala ===		=== Naseuttala ===

	I gamalnorsk hadde sume sjølvljod naseuttala, t.d. ''brún'' [brũːn], ''brunn'' [brũnː]. I millomnorsk fell einstaka ''n'' (og mange stader ''m'') burt i endingar og lìtar sjølvljodet fyre, soleis at det kjem upp ei rad endingssjølvljod med naseuttala. Soleis:		I gamalnorsk hadde sume sjølvljod naseuttala, t.d. ''brún'' {{IPA\|[brũːn]}}, ''brunn'' {{IPA\|[brũnː]}}. I millomnorsk fell einstaka ''n'' (og mange stader ''m'') burt i endingar og lìtar sjølvljodet fyre, soleis at det kjem upp ei rad endingssjølvljod med naseuttala. Soleis:

	: [[gamalnorsk\|gn]]. ''sólen'' > mn. /suːlẽ/ («soli»)		: [[gamalnorsk\|gn]]. ''sólen'' > mn. {{IPA\|/suːlẽ/}} («soli»)

	: gn. ''gentan'' > mn. /ʝɛntã/ («gjenta»)		: gn. ''gentan'' > mn. {{IPA\|/ʝɛntã/}} («gjenta»)

	: gn. ''húsin'' > mn. /hʉːsĩ/ («husi»)		: gn. ''húsin'' > mn. {{IPA\|/hʉːsĩ/}} («husi»)

	: gn. ''hestenom'' > mn. /hɛstẽǝ̃m/ > /hɛstẽ(m)/ («hesten», [[sidefall]])		: gn. ''hestenom'' > mn. {{IPA\|/hɛstẽǝ̃m/}} > {{IPA\|/hɛstẽ(m)/}} («hesten», [[sidefall]])

	: gn. ''erom'' > mn. /ɛˑrõ̃(m)/ («me er»)		: gn. ''erom'' > mn. {{IPA\|/ɛˑrõ̃(m)/}} («me er»)

	: gn. ''vikuna'' > mn. /vɪˑkũə/ > /vɪˑkũ/ («vìka», [[underfall]])		: gn. ''vikuna'' > mn. {{IPA\|/vɪˑkũə/}} > {{IPA\|/vɪˑkũ/}} («vìka», [[underfall]])

	Når ''n'' fall burt, kom mange sjølvljod innåt einannan, og dei avveikte endingssjølvljodi fall jamt burt i den stoda.		Når ''n'' fall burt, kom mange sjølvljod innåt einannan, og dei avveikte endingssjølvljodi fall jamt burt i den stoda.

	Målføret i Sælbu hev enno naseuttala av sjølvljod.		Målføret i Sælbu hev enno naseuttala av sjølvljod.

Motsegn: ordsoga

2019-04-24T19:41:18Z

ordsoga

← Eldre versjon		Versjonen frå 24. april 2019 kl. 19:41
Line 49:		Line 49:
	: ''ú'' [uː] > [ʉː]		: ''ú'' [uː] > [ʉː]

	Det finst enno sume [[målføre]] som held på den gamle, «européiske» ljodhåtten av ''ó'' og ''ú''. Der ''ú'' hadde naseuttala [ũː], er ljodhåtten halden i mest all [[austnorsk]], soleis i t.d. ''brún'', ''krúna'' og ''nú'' ([[nynorsk\|nn]]. ''no'').		Det finst enno sume [[målføre]] som held på den gamle, «européiske» ljodhåtten av ''ó'' og ''ú''. Der ''ú'' hadde naseuttala [ũː], er ljodhåtten halden i mest all [[austnorsk]], soleis i t.d. ''brún'', ''krúna'' og ''nú'' ([[nynorsk\|nn]]. ''no'' < [[gamalnorsk\|gn]]. ''núna'').

	=== Naseuttala ===		=== Naseuttala ===

TH: /* Utjamning av stavingslengd */

2010-03-29T16:00:01Z

Utjamning av stavingslengd

← Eldre versjon		Versjonen frå 29. mars 2010 kl. 16:00
Line 20:		Line 20:

	Gamalnorsk skilde millom stutte, lange og ovlange tyngde [[staving]]ar - t.d. (''h'')''not'' /(h)not/ 'nòt', ''nót'' /no:t/ 'nót' og ''nátt'' el. ''nótt'' /no:tt/ 'nótt'. I millomnorsk vart desse utjamna til lange stavingar - t.d. ''nòt'' /no:t/ el. /nott/, ''nót'' /nu:t/ og *''nótt'' /nutt/.		Gamalnorsk skilde millom stutte, lange og ovlange tyngde [[staving]]ar - t.d. (''h'')''not'' /(h)not/ 'nòt', ''nót'' /no:t/ 'nót' og ''nátt'' el. ''nótt'' /no:tt/ 'nótt'. I millomnorsk vart desse utjamna til lange stavingar - t.d. ''nòt'' /no:t/ el. /nott/, ''nót'' /nu:t/ og *''nótt'' /nutt/.

			Sjå nøgnare under [[stavingslengdutjamning]].

	== Sjølvljodverket ==		== Sjølvljodverket ==

SAM: /* Utjamning av stavingslengd */

2010-03-29T12:36:43Z

Utjamning av stavingslengd

← Eldre versjon		Versjonen frå 29. mars 2010 kl. 12:36
Line 19:		Line 19:
	== Utjamning av stavingslengd ==		== Utjamning av stavingslengd ==

	Gamalnorsk skilde millom stutte, lange og ovlange [[staving]]ar - t.d~~. gn~~. (''h'')''not'' /(h)not/ 'nòt', ''nót'' /no:t/ 'nót' og ''nátt'' el. ''nótt'' /no:tt/ 'nótt'. I millomnorsk vart desse utjamna til lange stavingar - t.d. ''~~nòtt~~'' /nott/, ''nót'' /nu:t/ og *''nótt'' /nutt/.		Gamalnorsk skilde millom stutte, lange og ovlange tyngde [[staving]]ar - t.d. (''h'')''not'' /(h)not/ 'nòt', ''nót'' /no:t/ 'nót' og ''nátt'' el. ''nótt'' /no:tt/ 'nótt'. I millomnorsk vart desse utjamna til lange stavingar - t.d. ''nòt'' /no:t/ el. /nott/, ''nót'' /nu:t/ og *''nótt'' /nutt/.

	== Sjølvljodverket ==		== Sjølvljodverket ==

TH: /* Umbrøyte av stavingslengd */

2010-03-29T08:45:15Z

Umbrøyte av stavingslengd

← Eldre versjon		Versjonen frå 29. mars 2010 kl. 08:45
Line 17:		Line 17:
	Flest alle desse umskifti hekk i hop. Til dømes drog utjamningi av stavingslengdene med seg klovningi av sjølvljodi i nye skilljod, og veikjingi av sjølvljod og ''n'' i endingane – som vel hekk i hop med tyngdeumleggjing i samband med stavingslengdutjamningi – drog med seg samanfall i endingsverket.		Flest alle desse umskifti hekk i hop. Til dømes drog utjamningi av stavingslengdene med seg klovningi av sjølvljodi i nye skilljod, og veikjingi av sjølvljod og ''n'' i endingane – som vel hekk i hop med tyngdeumleggjing i samband med stavingslengdutjamningi – drog med seg samanfall i endingsverket.

	== ~~Umbrøyte~~ av stavingslengd ==		== Utjamning av stavingslengd ==

	Gamalnorsk skilde millom stutte, lange og ovlange ~~stavingar~~ - t.d. gn. (''h'')''not'' /(h)not/ 'nòt', ''nót'' /no:t/ 'nót' og ''nátt'' el. ''nótt'' /no:tt/ 'nótt'. I millomnorsk vart desse utjamna til lange stavingar - t.d. ''nòtt'' /nott/, ''nót'' /nu:t/ og *''nótt'' /nutt/.		Gamalnorsk skilde millom stutte, lange og ovlange [[staving]]ar - t.d. gn. (''h'')''not'' /(h)not/ 'nòt', ''nót'' /no:t/ 'nót' og ''nátt'' el. ''nótt'' /no:tt/ 'nótt'. I millomnorsk vart desse utjamna til lange stavingar - t.d. ''nòtt'' /nott/, ''nót'' /nu:t/ og *''nótt'' /nutt/.

	== Sjølvljodverket ==		== Sjølvljodverket ==

SAM: stutt um umbrøyte av stavingslengd (dette treng ein eigen bolk)

2010-03-29T05:14:26Z

stutt um umbrøyte av stavingslengd (dette treng ein eigen bolk)

← Eldre versjon		Versjonen frå 29. mars 2010 kl. 05:14
Line 16:		Line 16:

	Flest alle desse umskifti hekk i hop. Til dømes drog utjamningi av stavingslengdene med seg klovningi av sjølvljodi i nye skilljod, og veikjingi av sjølvljod og ''n'' i endingane – som vel hekk i hop med tyngdeumleggjing i samband med stavingslengdutjamningi – drog med seg samanfall i endingsverket.		Flest alle desse umskifti hekk i hop. Til dømes drog utjamningi av stavingslengdene med seg klovningi av sjølvljodi i nye skilljod, og veikjingi av sjølvljod og ''n'' i endingane – som vel hekk i hop med tyngdeumleggjing i samband med stavingslengdutjamningi – drog med seg samanfall i endingsverket.

			== Umbrøyte av stavingslengd ==

			Gamalnorsk skilde millom stutte, lange og ovlange stavingar - t.d. gn. (''h'')''not'' /(h)not/ 'nòt', ''nót'' /no:t/ 'nót' og ''nátt'' el. ''nótt'' /no:tt/ 'nótt'. I millomnorsk vart desse utjamna til lange stavingar - t.d. ''nòtt'' /nott/, ''nót'' /nu:t/ og *''nótt'' /nutt/.

	== Sjølvljodverket ==		== Sjølvljodverket ==

TH: /* Sjølvljodverket */

2010-01-10T12:42:23Z

Sjølvljodverket

← Eldre versjon		Versjonen frå 10. januar 2010 kl. 12:42
Line 29:		Line 29:
	Med utjamningi av stavingslengdene i millomnorsk fekk dei veikhåtta sjølvljodi i stutt staving ny «styrke» lagd i seg. Det førde ikkje til at dei gjekk i hop med dei sterkhåtta; denne sterkningi gjekk fyre seg i same håttlægjet, men gav t.d. lengjing: sein gn. [wɪta] > mn. [wɪːta]. Skilnaden sterk/veik vart dimed avløyst av ein ny skilnad trong/open.		Med utjamningi av stavingslengdene i millomnorsk fekk dei veikhåtta sjølvljodi i stutt staving ny «styrke» lagd i seg. Det førde ikkje til at dei gjekk i hop med dei sterkhåtta; denne sterkningi gjekk fyre seg i same håttlægjet, men gav t.d. lengjing: sein gn. [wɪta] > mn. [wɪːta]. Skilnaden sterk/veik vart dimed avløyst av ein ny skilnad trong/open.

	Det kom no upp [[målføre]]skilnader på grunnlag av korleis sterkningi vart handsama. I [[austnorsk]] var det alt uppkome ein skipnad med [[jamvektsmål\|jamvekt]] i stuttstavingsord. Denne skipnaden bægde sterkningi i nokon mun, eller leidde 'na um i eit anna spor. Soleis gjekk gn. [wɪta] > mn. [wɪˑtaˑ] i austnorsk. I dag finn me att denne formi nærast i målføret i Nord-Gudbrandsdalen; elles i austnorsk vart denne stavingsskipnaden utmåta til t.d. [²ʋeːta] eller [~~²ʋɔt~~.tɔ].		Det kom no upp [[målføre]]skilnader på grunnlag av korleis sterkningi vart handsama. I [[austnorsk]] var det alt uppkome ein skipnad med [[jamvektsmål\|jamvekt]] i stuttstavingsord. Denne skipnaden bægde sterkningi i nokon mun, eller leidde 'na um i eit anna spor. Soleis gjekk gn. [wɪta] > mn. [wɪˑtaˑ] i austnorsk. I dag finn me att denne formi nærast i målføret i Nord-Gudbrandsdalen; elles i austnorsk vart denne stavingsskipnaden utmåta til t.d. [²ʋeːta] eller [²ʋɒt.tɒ].

	Det sams underlaget for dei norske målføri i dag med umsyn til sjølvljodverket finn me soleis i denne tidi, og me kann skriva den underliggjande formi av dømet ovan som //vɪˑta//, der //ˑ// stend for sterkningi som ovra seg ulikt.		Det sams underlaget for dei norske målføri i dag med umsyn til sjølvljodverket finn me soleis i denne tidi, og me kann skriva den underliggjande formi av dømet ovan som //vɪˑta//, der //ˑ// stend for sterkningi som ovra seg ulikt.
Line 37:		Line 37:
	Alt i klassisk gamalnorsk tid reknar ein med at det lange sjølvljodet ''á'' var runda og høgt (trongare vorte), nær ''å'' i dag. I millomnorsk set dette i gang ei høgningsbylgja av dei lange bakre sjølvljodi, soleis at:		Alt i klassisk gamalnorsk tid reknar ein med at det lange sjølvljodet ''á'' var runda og høgt (trongare vorte), nær ''å'' i dag. I millomnorsk set dette i gang ei høgningsbylgja av dei lange bakre sjølvljodi, soleis at:

	: ''á'' [aː] > [ɔː] eller [au]		: ''á'' [aː] > [ɒː] > [ɔː] eller [au]

	: ''ó'' [oː] > [uː]		: ''ó'' [oː] > [u˕ː] (me skriv vanleg berre [uː])

	: ''ú'' [uː] > [ʉː]		: ''ú'' [uː] > [ʉː]
Line 57:		Line 57:
	: gn. ''hestenom'' > mn. /hɛstẽǝ̃m/ > /hɛstẽ(m)/ («hesten», [[sidefall]])		: gn. ''hestenom'' > mn. /hɛstẽǝ̃m/ > /hɛstẽ(m)/ («hesten», [[sidefall]])

	: gn. ''erom'' > mn. /~~ɛˑrõ~~(m)/ («me er»)		: gn. ''erom'' > mn. /ɛˑrõ̃(m)/ («me er»)

	: gn. ''vikuna'' > mn. /vɪˑkũə/ > /vɪˑkũ/ («vìka», [[underfall]])		: gn. ''vikuna'' > mn. /vɪˑkũə/ > /vɪˑkũ/ («vìka», [[underfall]])

← Eldre versjon		Versjonen frå 8. februar 2023 kl. 01:07
Line 45:		Line 45:
	: ''á'' {{IPA\|[aː]}} > {{IPA\|[ɒː]}} > {{IPA\|[ɔː]}} eller {{IPA\|[au]}}		: ''á'' {{IPA\|[aː]}} > {{IPA\|[ɒː]}} > {{IPA\|[ɔː]}} eller {{IPA\|[au]}}

	: ''ó'' {{IPA\|[oː]}} > {{IPA\|[~~u˕ː~~]}} (me skriv vanleg berre {{IPA\|[uː]}})		: ''ó'' {{IPA\|[oː]}} > {{IPA\|[u̞ː]}} (me skriv vanleg berre {{IPA\|[uː]}})

	: ''ú'' {{IPA\|[uː]}} > {{IPA\|[ʉː]}}		: ''ú'' {{IPA\|[uː]}} > {{IPA\|[ʉː]}}

← Eldre versjon		Versjonen frå 8. februar 2023 kl. 01:04
Line 63:		Line 63:
	: gn. ''hestenom'' > mn. {{IPA\|/hɛstẽǝ̃m/}} > {{IPA\|/hɛstẽ(m)/}} («hesten», [[sidefall]])		: gn. ''hestenom'' > mn. {{IPA\|/hɛstẽǝ̃m/}} > {{IPA\|/hɛstẽ(m)/}} («hesten», [[sidefall]])

	: gn. ''erom'' > mn. {{IPA\|/~~ɛˑrõ̃~~(m)/}} («me er»)		: gn. ''erom'' > mn. {{IPA\|/ɛˑrõ(m)/}} («me er»)

	: gn. ''vikuna'' > mn. {{IPA\|/vɪˑkũə/}} > {{IPA\|/vɪˑkũ/}} («vìka», [[underfall]])		: gn. ''vikuna'' > mn. {{IPA\|/vɪˑkũə/}} > {{IPA\|/vɪˑkũ/}} («vìka», [[underfall]])