https://www.ivaraasen.no/wiki/index.php?action=history&feed=atom&title=Hanen_stend%E2%80%99e_paa_burshella 2026-04-10T10:56:35Z Endringshistorikk for denne sida på wikien MediaWiki 1.41.0 https://www.ivaraasen.no/wiki/index.php?title=Hanen_stend%E2%80%99e_paa_burshella&diff=7179&oldid=prev 2025-09-17T01:45:49Z

<p>Oppretta sida med «&lt;poem&gt; Hanen stend’e paa burshella, aa bonden gjev hono konn; rakkjen skvakkar i bakko nor, aa hjuringjen blæs i honn. Hjuringjen sit’e paa bergji aa ser imote sol; so gle’er han seg at kvelli, som bonni gjer imot jol. Kall’e graut aa geiteskyr, de æ hjuringjens rett; men naar han kjem i støyls-bare, daa hjalar han so lett. Fenaaren gjeng undi haage nuten, de æ so vent aa sjaa; hesten hoppar i Smylebrekkun’, aa han heve bjølla paa. Jokulen aa Fagran-…»</p> <p><b>Ny side</b></p><div>&lt;poem&gt;<br /> Hanen stend’e paa burshella,<br /> aa bonden gjev hono konn;<br /> rakkjen skvakkar i bakko nor,<br /> aa hjuringjen blæs i honn.<br /> <br /> Hjuringjen sit’e paa bergji<br /> aa ser imote sol;<br /> so gle’er han seg at kvelli,<br /> som bonni gjer imot jol.<br /> <br /> Kall’e graut aa geiteskyr,<br /> de æ hjuringjens rett;<br /> men naar han kjem i støyls-bare,<br /> daa hjalar han so lett.<br /> <br /> Fenaaren gjeng undi haage nuten,<br /> de æ so vent aa sjaa;<br /> hesten hoppar i Smylebrekkun’,<br /> aa han heve bjølla paa.<br /> <br /> Jokulen aa Fagran-Fonni<br /> aa Gaukstaa — ho æ brur —,<br /> dei eru av havi synte,<br /> aa syskjen eru dei trju.<br /> <br /> Jokulen aa Fagran-Fonni<br /> aa Gaukstaa, — ho æ brur —,<br /> dei eru skylde i trea le,<br /> dess maa dei kji sama bu.<br /> <br /> De stend ei bjørk i bergo nor,<br /> aa vidt so veks hænas røtar:<br /> so æ fulli karmann-hugjen,<br /> de fysste han kjem’e paa føtar.<br /> <br /> So æ drengjin’ i uppvokstren<br /> som seljeteinan’ upprenne,<br /> aa so æ dei i augo sjaa<br /> som rimarlogjen han brenn’e.<br /> <br /> Eg va meg ut paa Glaheims-bergje,<br /> eg saag meg ut so vie —<br /> gjenta leika i hugjen min<br /> som spunni gulle de frie.<br /> <br /> Eg sill’ gjeva ti sprettan’ Rauen,<br /> fagrast i stallen stend,<br /> um gjenta va so gla i meg<br /> som logjen i lauve brenn.<br /> <br /> Der hjalar eit viv i Jusuli,<br /> de heve so vent eit ljo;<br /> de heve komi i hugjen min,<br /> de gjeng der alli oto.<br /> <br /> Haare hev ho som tiriltunga,<br /> aa halsen æ som mjøll,<br /> augo dei æ i hausen sjaa<br /> som soli ris ivi fjøll.<br /> <br /> Gaukjen æ graa, han gjel um vaaro,<br /> aa ljoe ber fram mæ lie:<br /> de æ fulli godt aa gilje den møy<br /> som allstødt svòrar mæ blie.<br /> <br /> Reven han diltar gjore i kring,<br /> aa hjasen hoppar i rugjen:<br /> ho æ inkji go aa gilje,<br /> den møy som ber ein annen i hugjen.<br /> <br /> Laksen renn so stridt i straum<br /> aa upp imot hare grjoti:<br /> ilt aa leggje elsk ti den<br /> som ingjen legg i moti.<br /> <br /> Der tikje me vent aa vera,<br /> der drosine danse mæ drengjo;<br /> gaukjen gjel i grøne li,<br /> aa fuglane skaka vengjo.<br /> <br /> Vent æ de i Vaagelian’,<br /> naar lauve aa grase gror;<br /> men endaa véndri paa Kvamsfjoren.<br /> naar Gunnar aa Kari ror.<br /> <br /> Vent æ de mæ Vinjekyrkja,<br /> naar brurine gjeng i flokkar;<br /> dei turve kji ljose bera,<br /> de lyser av brurelokkar.<br /> <br /> Fiskjen uti fagran vatne —<br /> aa laksen søkjer hav —:<br /> mang ein helsar maagjen sin<br /> aa veit so liti av.<br /> <br /> Fiskjen uti fagran vatne —<br /> aa ikonn uppi tre —:<br /> den som vi hava dotte mi,<br /> maa eige gull aa fe.<br /> <br /> Hjorten spilar i heio nor,<br /> han sprikjer si klo:<br /> hau! so gjere dei Herjus-sønin’,<br /> som giljar mæ or.<br /> <br /> Hjorten spilar i heio nor,<br /> han rekkjer sin hals:<br /> hau! so gjere dei Herjus-sønin’,<br /> som giljar mæ fals.<br /> <br /> Hjorten spilar i heio nor,<br /> han bøygjer si’ bein:<br /> hau! so gjere dei Herjus-sønin’, <br /> som giljar i løynd.<br /> <br /> Inkji æ eg vrei’e,<br /> inkji æ eg bli,<br /> jaumenn fær gjentun’,<br /> gjera hòt dei vi.<br /> <br /> Eg som trudde du va den<br /> som inkji attra ori;<br /> de du sae, sto fy meg<br /> som bergje stend i jori.<br /> <br /> Huri nurkar i kallom jønni,<br /> aa joklane heng i kring —<br /> eg totte leng’e den vetre-nòtti<br /> hell halve alderen min.<br /> <br /> Eg va meg ut paa Glaheims-bergje,<br /> de føykte aa de dreiv;<br /> daa høyrde eg den kvite bikkja<br /> i maaneljose gøy.<br /> <br /> Austa rek’e, skyi skjek’e,<br /> aa den kalle mjølli driv —<br /> bet’e va de heimi vera,<br /> skjemte seg mæ sitt viv.<br /> <br /> Austa rek’e, skyri skjek’e,<br /> de driv so kaldt i heie —<br /> bet’e va de heimi vera.<br /> dei frosne tæ’ne tøye.<br /> <br /> Danse, mi dokke,<br /> mæ du æ ung’e;<br /> fysst du æ gomol,<br /> vert’e du tung’e.<br /> <br /> I fjor daa eg fír heimati,<br /> va eg rauleitt som soli;<br /> no heve sorgji tvinga meg,<br /> no æ eg svart’e som jori.<br /> <br /> Sutine aa sorgjine<br /> dei trør eg undi fot;<br /> ti gla’are sko eg halle meg,<br /> ti mei de gjeng meg imot.<br /> <br /> Sutine aa sorgjine,<br /> de blandast alt ti sama:<br /> munnen lær, aa hjarta græt’e,<br /> de æ so liti gama.<br /> <br /> Ingjen fuglen flyg so haagt<br /> som gagli mæ sine ungar,<br /> ingjen ormen sting so saart<br /> som falske mannetunga.<br /> <br /> Drukkjen manns or æ draumo likt,<br /> ein føre de ingjen fyr øyre;<br /> han talar so mangt um efta<br /> han vi kji um morgon høyre.<br /> <br /> Spangebelte aa krusa haar,<br /> de vert so mykji meti;<br /> men kvòrdags-gagne aa ori snille,<br /> de vert so lengji gjeti.<br /> &lt;/poem&gt;<br /> <br /> == Sjå òg ==<br /> * [[Songar og dikt]]<br /> [[Kategori:Skaldskap]]</div>

Eiliv