Diskusjon:Framlegg til høgnorsk stavnad (ortografi) - Endringshistorikk

SAM: /* J etter K og G i a-mål? */

2020-11-13T19:47:54Z

J etter K og G i a-mål?

← Eldre versjon		Versjonen frå 13. november 2020 kl. 19:47
Line 65:		Line 65:

	Korleis vert sambandi ''-ki'' og ''-gi'' (som i ''boki'' og ''helgi'') med a-mål? No er det vel ikkje a-mål detta framlegget mìdar på, men um ein skulde velja å nytta det, lyt det vera ''boka'' eller ''bokja''? Sjølv tykkjer eg ''bokja'' gjev mest meining, serlegt i høve med andre ka-samband (t.d. ''kaka'' og ''bakkar'') som ikkje fær linn k. --[[Brukar:Eiliv\|Eiliv]] ([[Brukardiskusjon:Eiliv\|diskusjon]]) 13. november 2020 kl. 14:52 (UTC)		Korleis vert sambandi ''-ki'' og ''-gi'' (som i ''boki'' og ''helgi'') med a-mål? No er det vel ikkje a-mål detta framlegget mìdar på, men um ein skulde velja å nytta det, lyt det vera ''boka'' eller ''bokja''? Sjølv tykkjer eg ''bokja'' gjev mest meining, serlegt i høve med andre ka-samband (t.d. ''kaka'' og ''bakkar'') som ikkje fær linn k. --[[Brukar:Eiliv\|Eiliv]] ([[Brukardiskusjon:Eiliv\|diskusjon]]) 13. november 2020 kl. 14:52 (UTC)
			: For seg gjev det mest meining, jf. uttala av''bekk(j)e-'' og ''drake-'' (< ''bekkja'' og ''draka-'') i sms. Ikkje alle uttalar ''-ki'' palatalt i den stoda (etter gamalt). Sjølv meiner eg at palatal uttala lyt vera valfritt. Skriv ein ''-kja'' for ''-ka'', vert palatal uttalta påbodi. --[[Brukar:SAM\|SAM]] ([[Brukardiskusjon:SAM\|diskusjon]]) 13. november 2020 kl. 19:47 (UTC)

Eiliv på 13. november 2020 kl. 14:54

2020-11-13T14:54:10Z

← Eldre versjon		Versjonen frå 13. november 2020 kl. 14:54
Line 64:		Line 64:
	== J etter K og G i a-mål? ==		== J etter K og G i a-mål? ==

	Korleis vert sambandi ''-ki'' og '''-gi''' (som i '''boki''' og '''helgi''') med a-mål? No er det vel ikkje a-mål detta framlegget mìdar på, men um ein skulde velja å nytta det, lyt det vera '''boka''' eller '''bokja'''? Sjølv tykkjer eg '''bokja''' gjev mest meining, serlegt i høve med andre ka-samband (t.d. '''kaka''' og '''bakkar''') som ikkje fær linn k. --[[Brukar:Eiliv\|Eiliv]] ([[Brukardiskusjon:Eiliv\|diskusjon]]) 13. november 2020 kl. 14:52 (UTC)		Korleis vert sambandi ''-ki'' og ''-gi'' (som i ''boki'' og ''helgi'') med a-mål? No er det vel ikkje a-mål detta framlegget mìdar på, men um ein skulde velja å nytta det, lyt det vera ''boka'' eller ''bokja''? Sjølv tykkjer eg ''bokja'' gjev mest meining, serlegt i høve med andre ka-samband (t.d. ''kaka'' og ''bakkar'') som ikkje fær linn k. --[[Brukar:Eiliv\|Eiliv]] ([[Brukardiskusjon:Eiliv\|diskusjon]]) 13. november 2020 kl. 14:52 (UTC)

Eiliv: /* J etter K og G i a-mål? */ ny bolk

2020-11-13T14:52:49Z

J etter K og G i a-mål?: ny bolk

← Eldre versjon		Versjonen frå 13. november 2020 kl. 14:52
Line 61:		Line 61:

	:: [[Brukar:Motsegn\|Motsegn]] ([[Brukardiskusjon:Motsegn\|diskusjon]]) 2. mai 2020 kl. 03:03 (UTC)		:: [[Brukar:Motsegn\|Motsegn]] ([[Brukardiskusjon:Motsegn\|diskusjon]]) 2. mai 2020 kl. 03:03 (UTC)

			== J etter K og G i a-mål? ==

			Korleis vert sambandi ''-ki'' og '''-gi''' (som i '''boki''' og '''helgi''') med a-mål? No er det vel ikkje a-mål detta framlegget mìdar på, men um ein skulde velja å nytta det, lyt det vera '''boka''' eller '''bokja'''? Sjølv tykkjer eg '''bokja''' gjev mest meining, serlegt i høve med andre ka-samband (t.d. '''kaka''' og '''bakkar''') som ikkje fær linn k. --[[Brukar:Eiliv\|Eiliv]] ([[Brukardiskusjon:Eiliv\|diskusjon]]) 13. november 2020 kl. 14:52 (UTC)

SAM: SAM flytte sida Diskusjon:Framlegg til høgnorsk stavnad (ortogrtafi) til Diskusjon:Framlegg til høgnorsk stavnad (ortografi): skriveleiv

2020-11-08T18:14:07Z

SAM flytte sida Diskusjon:Framlegg til høgnorsk stavnad (ortogrtafi) til Diskusjon:Framlegg til høgnorsk stavnad (ortografi): skriveleiv

← Eldre versjon	Versjonen frå 8. november 2020 kl. 18:14
(Ingen skilnad)

Motsegn på 2. mai 2020 kl. 03:03

2020-05-02T03:03:44Z

@@ Line 4: / Line 4: @@
 # ''Sg. barn : pl. born er eit sertilfelle (u-ljodbrigde i fleirtal). Sg. land : pl. lond, sg. vatn : pl. votn osb. er ikkje brukande.'' Her tykkjer eg det lyt vera rom for formene med ljodbrigde – dei lìver enno i målføri. Det gjeld sjølvsagt berre ord som ''votn'' og ''lomb'', ikkje *''oltor'' til ''altar'', *''herod'' til ''herad'' eller *''kort'' til ''kart''.
 # Etter (norsk-)danskt mynster(?) finst medljodsambandet ''llt'' berre i undantaksord i statsnynorsken, t.d. ''fullt'' av ''full'', medan det heiter ''fylte'' av ''fylla''. GM hev ''fyllte'' og dessutan ''spillt(e)'' til ''spilla'' og ''stillt(e)'' til ''stilla'', men ''stelt(e)'' til ''stella'' og ''alt'' til ''all'' (trass den nordlege uttala). Eg ynskjer meg fylgjerett stavnad her.
-# ''c. ei avis : den avisa (pl. avisor)'' Denne bøygjingi likar eg ikkje heilt. Ho stikk hòl på eit av hovudargumenti for klovi hokynsbøygjing – d.e. at linne fær -a i eintal og -or i mangtal, medan sterke fær ingi ending i eintal og -er (midlandsmål -ir) i mangtal. Eg tykkjer det er betre å hava tvo bøygjingsmynster her, slik GM hev: anten ei avis – avisi – aviser eller ei avisa – avisa – avisor. Soleis òg anten ei morell – morelli – moreller eller ei morella – morella – morellor. Både desse ordi kjem vel frå italienske ord på -o som eikorleis er vortne hokyn i norsk, so det er vel òg råd å sjå deim som ord på -us og -um, d.e. undantaksord med bøygjing lånt inn saman med ordet.
+# <s>''c. ei avis : den avisa (pl. avisor)'' Denne bøygjingi likar eg ikkje heilt. Ho stikk hòl på eit av hovudargumenti for klovi hokynsbøygjing – d.e. at linne fær -a i eintal og -or i mangtal, medan sterke fær ingi ending i eintal og -er (midlandsmål -ir) i mangtal. Eg tykkjer det er betre å hava tvo bøygjingsmynster her, slik GM hev: anten ei avis – avisi – aviser eller ei avisa – avisa – avisor. Soleis òg anten ei morell – morelli – moreller eller ei morella – morella – morellor. Både desse ordi kjem vel frå italienske ord på -o som eikorleis er vortne hokyn i norsk, so det er vel òg råd å sjå deim som ord på -us og -um, d.e. undantaksord med bøygjing lånt inn saman med ordet.</s>
 # ''Gjerningsord'' og ''segnord'' er liketydingar, men eg held ein knapp på ''segnord'' sidan det er stuttare (''gjerningsord'' er tri gonger lengre en ''verb''). Skal avløysarord kunna tevla med lånord, lyt dei vera stutte nog til å vinna fram. Det er difor ''tryggleikskopi'' ikkje greider å slå ut ''backup'' – det er ovtungt. Elles likar eg òg ''lagord'' betre en ''tilleggsord'' og ''eigenskapsord''.
 # Ordi ''helder'' og ''eller'' er båe skrivne med både ''ld'' og ''ll''. Sogelegt rettast tykkjer eg ''helder'' (< heldr) og ''eller'' (< elligar) er.
-# -era-segnordi: eg likar ingileis at Språkrådet hev opna for sokalla blanda bøygjing (brukar – brukte), men med denne klassa er eg sers uviss. Aasen nemnde studerarar – studerte, men meinte at det rettaste for det nog var studerar – studerade. Eg er samd med honom i det, men utan -(t)e er eg ikkje heilt viss. Kann henda er det ei vanesak, men eg tykkjer det er noko sèrt med ''det hender garantera ikkje'' osb. Eg styd difor at framlegget fylgjer merknaden til Aasen i staden for 1901-/1910-landsmålet. Eg merkte meg do at ein annan stad i framlegget stend «apokopera», so um tanken er at det skal vera valfridom millom ''studerar'' – ''studerte'' (''studerde''?) og logbunde ''studerar'' – ''studera'', so er eg med på det au.
+# -era-segnordi: eg likar ingileis at Språkrådet hev opna for sokalla blanda bøygjing (brukar – brukte), men med denne klassa er eg sers uviss. Aasen nemnde studerarar – studerte, men meinte at det rettaste for det nog var studerar – studerade. Eg er samd med honom i det, men utan -(t)e er eg ikkje heilt viss. Kann henda er det ei vanesak, men eg tykkjer det er noko sert med ''det hender garantera ikkje'' osb. Eg styd difor at framlegget fylgjer merknaden til Aasen i staden for 1901-/1910-landsmålet. Eg merkte meg do at ein annan stad i framlegget stend «apokopera», so um tanken er at det skal vera valfridom millom ''studerar'' – ''studerte'' (''studerde''?) og logbunde ''studerar'' – ''studera'', so er eg med på det au.
 # ''forklara : forklarer : forklarde : (hev) forklart'': tyder dette at formi med -a- skal godtakast i høgnorsken jamsides ''forklåra'' eller skulde det ha stadi ''forklåra'' her?
 # ''hava : hev : havde : havt'' Aasen skriv at ''havde høres ikke'' og fører soleis upp hev – hadde – havt (GM hev det same). Eg er samd i at ''havde'' er ei meir logisk form, men uviss på um ho lyt vera hovudform sidan ''hadde'' stend so sterkt. På hi sida hev rettskrivingsbrigdi ført med seg nye og til dess ukjende former, so det er kann henda råd å taka ut ''hadde'' for det.
@@ Line 19: / Line 19: @@
 # ''vegg(jer)'' osb.: GM hev -er (ikkje -jer) – legg framlegget seg her på Aasen-lina i staden? J-laus uttala finst i m.a. Trøndelag, veit eg, so eg ottast at -j- vert framandt, men hev elles ikkje sjølv noko imot å hava -j- etter -g- og -k-. Eg ynskjer meg dessutan at ordet ''veg'' òg vert ført upp her (GM: vegar el. veger).
 # ''Mrk. 2: Valfridom for hyl (pl. hyler ~ hyljar), eller berre -er?'' Ser ikkje kva for skade det skulde føra med seg.
-# ''Nemneformer skal ha jo og ju og ikkje y, d.e. skjota, bjoda, fljuga osb.'' Sers samd. Eg tykkjer òg ''ljona'', som fekk sideform ''lyna'' i 1910, skal få vera eineform.
+# ''Nemneformer skal ha jo og ju og ikkje y, d.e. skjota, bjoda, fljuga osb.'' Sers samd. <s>Eg tykkjer òg ''ljona'', som fekk sideform ''lyna'' i 1910, skal få vera eineform.</s>
 # ''Nemneform hev jamt langformer (taka, beda osb.)'': samd, men eg meiner det skal vera lov å nytta stuttformer i munnlegt mål (jf. dansk ''gi’'' til ''give''). Av ''fljuga'' er ikkje ''flju'' nøytande, so ho fær vel vera ''fly''. Døme: ''«eg ska kje fly – det tòrer eg ikkje!», skreik ho og sprang til skogs''.
 [[Brukar:Motsegn|Motsegn]] ([[Brukardiskusjon:Motsegn|diskusjon]]) 10. september 2019 kl. 03:11 (UTC)
@@ Line 35: / Line 35: @@
 ::20. <i>ljona</i> er berre ei ny a-verb-utviding til <i>ljon</i> n. Frå gamalt gjeng verbet etter døma-klassa, soleis: <i>lyna : lyner : lynte : lynt</i>, jf. <i>drjug</i> adj., men </i>drygja</i> v.
 ::21. I dømet tyder vel <i>fly</i> 'røma' og ikkje 'letta frå bakken'. Bøygjingi er då ''fly : flyr : flydde : flytt''.--[[Brukar:SAM|SAM]] ([[Brukardiskusjon:SAM|diskusjon]]) 10. september 2019 kl. 08:27 (UTC)

SAM på 10. september 2019 kl. 12:05

2019-09-10T12:05:39Z

← Eldre versjon		Versjonen frå 10. september 2019 kl. 12:05
Line 31:		Line 31:
	::15. Former som pres. <i>teker</i> plar ein ikkje føra upp i sjølve ordlista, men heller nemna dei i grammatikkdelen. Endingi er og hev vore sers lite bruka.		::15. Former som pres. <i>teker</i> plar ein ikkje føra upp i sjølve ordlista, men heller nemna dei i grammatikkdelen. Endingi er og hev vore sers lite bruka.
	::16. Me plar skriva <i>i fjord</i>.		::16. Me plar skriva <i>i fjord</i>.
	::17. Millom imp. <i>haldt</i> og <i>halt</i> hev det vore vakling. Det gjev ikkje heilt meining å skriva <i>halt</i> når ein fyrst skriv pret. <i>galdt</i>, nei. Truleg hev ein tenkt på ~~fromene~~ <i>gakk</i> og ''statt'', men dei er ikkje heilt ~~paralelle~~.		::17. Millom imp. <i>haldt</i> og <i>halt</i> hev det vore vakling. Det gjev ikkje heilt meining å skriva <i>halt</i> når ein fyrst skriv pret. <i>galdt</i>, nei. Truleg hev ein tenkt på formene <i>gakk</i> og ''statt'', men dei er ikkje heilt parallelle.
	::18. Dette er Aasen-lina (eg er uviss kvar Indrebø stend). <i>J</i>-innskotet merkjer <i>obligatorisk</i> palatal uttala. I målføri skipar dette mynsteret seg soleis: 1. saker : bekker, 2. sakjer : bekkjer eller '''3. saker : bekkjer.''' Pl. <i>-er</i> til <i>veg</i> er ei nylaging (rett nog gamal). Same gjeld <i>dal</i>.		::18. Dette er Aasen-lina (eg er uviss kvar Indrebø stend). <i>J</i>-innskotet merkjer <i>obligatorisk</i> palatal uttala. I målføri skipar dette mynsteret seg soleis: 1. saker : bekker, 2. sakjer : bekkjer eller '''3. saker : bekkjer.''' Pl. <i>-er</i> til <i>veg</i> er ei nylaging (rett nog gamal). Same gjeld <i>dal</i>.
	::20. <i>ljona</i> er berre ei ny a-verb-utviding til <i>ljon</i> n. Frå gamalt gjeng verbet etter døma-klassa, soleis: <i>lyna : lyner : lynte : lynt</i>, jf. <i>drjug</i> adj., men </i>drygja</i> v.		::20. <i>ljona</i> er berre ei ny a-verb-utviding til <i>ljon</i> n. Frå gamalt gjeng verbet etter døma-klassa, soleis: <i>lyna : lyner : lynte : lynt</i>, jf. <i>drjug</i> adj., men </i>drygja</i> v.
	::21. I dømet tyder vel <i>fly</i> 'røma' og ikkje 'letta frå bakken'. Bøygjingi er då ''fly : flyr : flydde : flytt''.--[[Brukar:SAM\|SAM]] ([[Brukardiskusjon:SAM\|diskusjon]]) 10. september 2019 kl. 08:27 (UTC)		::21. I dømet tyder vel <i>fly</i> 'røma' og ikkje 'letta frå bakken'. Bøygjingi er då ''fly : flyr : flydde : flytt''.--[[Brukar:SAM\|SAM]] ([[Brukardiskusjon:SAM\|diskusjon]]) 10. september 2019 kl. 08:27 (UTC)

SAM på 10. september 2019 kl. 12:04

2019-09-10T12:04:55Z

← Eldre versjon		Versjonen frå 10. september 2019 kl. 12:04
Line 31:		Line 31:
	::15. Former som pres. <i>teker</i> plar ein ikkje føra upp i sjølve ordlista, men heller nemna dei i grammatikkdelen. Endingi er og hev vore sers lite bruka.		::15. Former som pres. <i>teker</i> plar ein ikkje føra upp i sjølve ordlista, men heller nemna dei i grammatikkdelen. Endingi er og hev vore sers lite bruka.
	::16. Me plar skriva <i>i fjord</i>.		::16. Me plar skriva <i>i fjord</i>.
			::17. Millom imp. <i>haldt</i> og <i>halt</i> hev det vore vakling. Det gjev ikkje heilt meining å skriva <i>halt</i> når ein fyrst skriv pret. <i>galdt</i>, nei. Truleg hev ein tenkt på fromene <i>gakk</i> og ''statt'', men dei er ikkje heilt paralelle.
	::18. Dette er Aasen-lina (eg er uviss kvar Indrebø stend). <i>J</i>-innskotet merkjer <i>obligatorisk</i> palatal uttala. I målføri skipar dette mynsteret seg soleis: 1. saker : bekker, 2. sakjer : bekkjer eller '''3. saker : bekkjer.''' Pl. <i>-er</i> til <i>veg</i> er ei nylaging (rett nog gamal). Same gjeld <i>dal</i>.		::18. Dette er Aasen-lina (eg er uviss kvar Indrebø stend). <i>J</i>-innskotet merkjer <i>obligatorisk</i> palatal uttala. I målføri skipar dette mynsteret seg soleis: 1. saker : bekker, 2. sakjer : bekkjer eller '''3. saker : bekkjer.''' Pl. <i>-er</i> til <i>veg</i> er ei nylaging (rett nog gamal). Same gjeld <i>dal</i>.
	::20. <i>ljona</i> er berre ei ny a-verb-utviding til <i>ljon</i> n. Frå gamalt gjeng verbet etter døma-klassa, soleis: <i>lyna : lyner : lynte : lynt</i>, jf. <i>drjug</i> adj., men </i>drygja</i> v.		::20. <i>ljona</i> er berre ei ny a-verb-utviding til <i>ljon</i> n. Frå gamalt gjeng verbet etter døma-klassa, soleis: <i>lyna : lyner : lynte : lynt</i>, jf. <i>drjug</i> adj., men </i>drygja</i> v.
	::21. I dømet tyder vel <i>fly</i> 'røma' og ikkje 'letta frå bakken'. Bøygjingi er då ''fly : flyr : flydde : flytt''.--[[Brukar:SAM\|SAM]] ([[Brukardiskusjon:SAM\|diskusjon]]) 10. september 2019 kl. 08:27 (UTC)		::21. I dømet tyder vel <i>fly</i> 'røma' og ikkje 'letta frå bakken'. Bøygjingi er då ''fly : flyr : flydde : flytt''.--[[Brukar:SAM\|SAM]] ([[Brukardiskusjon:SAM\|diskusjon]]) 10. september 2019 kl. 08:27 (UTC)

SAM på 10. september 2019 kl. 08:38

2019-09-10T08:38:39Z

← Eldre versjon		Versjonen frå 10. september 2019 kl. 08:38
Line 23:		Line 23:
	[[Brukar:Motsegn\|Motsegn]] ([[Brukardiskusjon:Motsegn\|diskusjon]]) 10. september 2019 kl. 03:11 (UTC)		[[Brukar:Motsegn\|Motsegn]] ([[Brukardiskusjon:Motsegn\|diskusjon]]) 10. september 2019 kl. 03:11 (UTC)

	::1. Det er logisk å bruka <i>inga</i> jamsides <i>ingi</i> dersom ein opnar for <i>lita, koma</i> osb. Merk at det kann heita <i>saka er komi</i>.		::1. Det er logisk å bruka <i>inga</i> jamsides <i>ingi</i> dersom ein opnar for <i>lita, koma</i> osb. Merk at det kann heita <i>saka er komi</i>. Spursmålet er um ein skal fastsetja bøygjingi av lagord på ''-en'' soleis: ''-en -i -e -ne'' (men evt. opna for supinum ''-e ~ -i'', jf. svensk).
	::2. Formene <i>sét, sédd</i> er mykje bruka. Det kann godt henda at <i>sett</i> vik for desse.		::2. Formene <i>sét, sédd</i> er mykje bruka. Det kann godt henda at <i>sett</i> vik for desse.
	::4. Det beste hadde vore å fylgja svensk her, men so var det vanen. Tanken bakum dømi du nemner, er at ein ikkje skal skapa homonym i stavnaden der uttala er ulik. Skal me hava fylgjerett stavnad her, må me gjera det same for lagordi (-t n. t.d. <i>tjukkt</i>, -ne pl. t.d. <i>sprokkne</i>).		::4. Det beste hadde vore å fylgja svensk her, men so var det vanen. Tanken bakum dømi du nemner, er at ein ikkje skal skapa homonym i stavnaden der uttala er ulik. Skal me hava fylgjerett stavnad her, må me gjera det same for lagordi (-t n. t.d. <i>tjukkt</i>, -ne pl. t.d. <i>sprokkne</i>).

SAM på 10. september 2019 kl. 08:27

2019-09-10T08:27:32Z

← Eldre versjon		Versjonen frå 10. september 2019 kl. 08:27
Line 22:		Line 22:
	# ''Nemneform hev jamt langformer (taka, beda osb.)'': samd, men eg meiner det skal vera lov å nytta stuttformer i munnlegt mål (jf. dansk ''gi’'' til ''give''). Av ''fljuga'' er ikkje ''flju'' nøytande, so ho fær vel vera ''fly''. Døme: ''«eg ska kje fly – det tòrer eg ikkje!», skreik ho og sprang til skogs''.		# ''Nemneform hev jamt langformer (taka, beda osb.)'': samd, men eg meiner det skal vera lov å nytta stuttformer i munnlegt mål (jf. dansk ''gi’'' til ''give''). Av ''fljuga'' er ikkje ''flju'' nøytande, so ho fær vel vera ''fly''. Døme: ''«eg ska kje fly – det tòrer eg ikkje!», skreik ho og sprang til skogs''.
	[[Brukar:Motsegn\|Motsegn]] ([[Brukardiskusjon:Motsegn\|diskusjon]]) 10. september 2019 kl. 03:11 (UTC)		[[Brukar:Motsegn\|Motsegn]] ([[Brukardiskusjon:Motsegn\|diskusjon]]) 10. september 2019 kl. 03:11 (UTC)

			::1. Det er logisk å bruka <i>inga</i> jamsides <i>ingi</i> dersom ein opnar for <i>lita, koma</i> osb. Merk at det kann heita <i>saka er komi</i>.
			::2. Formene <i>sét, sédd</i> er mykje bruka. Det kann godt henda at <i>sett</i> vik for desse.
			::4. Det beste hadde vore å fylgja svensk her, men so var det vanen. Tanken bakum dømi du nemner, er at ein ikkje skal skapa homonym i stavnaden der uttala er ulik. Skal me hava fylgjerett stavnad her, må me gjera det same for lagordi (-t n. t.d. <i>tjukkt</i>, -ne pl. t.d. <i>sprokkne</i>).
			::7. Indrebø hev <i>eller</i> og <i>heller</i>.
			::8. Pret. og sup. <i>-era</i> er sers lite bruka i målføri. Mest sannsynleg endar eg på pres. <i>-erar</i>, men pret. <i>-erte</i> (Indrebø hev pret. <i>era</i>).
			::11. Ja, <i>soleides</i>
			::15. Former som pres. <i>teker</i> plar ein ikkje føra upp i sjølve ordlista, men heller nemna dei i grammatikkdelen. Endingi er og hev vore sers lite bruka.
			::16. Me plar skriva <i>i fjord</i>.
			::18. Dette er Aasen-lina (eg er uviss kvar Indrebø stend). <i>J</i>-innskotet merkjer <i>obligatorisk</i> palatal uttala. I målføri skipar dette mynsteret seg soleis: 1. saker : bekker, 2. sakjer : bekkjer eller '''3. saker : bekkjer.''' Pl. <i>-er</i> til <i>veg</i> er ei nylaging (rett nog gamal). Same gjeld <i>dal</i>.
			::20. <i>ljona</i> er berre ei ny a-verb-utviding til <i>ljon</i> n. Frå gamalt gjeng verbet etter døma-klassa, soleis: <i>lyna : lyner : lynte : lynt</i>, jf. <i>drjug</i> adj., men </i>drygja</i> v.
			::21. I dømet tyder vel <i>fly</i> 'røma' og ikkje 'letta frå bakken'. Bøygjingi er då ''fly : flyr : flydde : flytt''.--[[Brukar:SAM\|SAM]] ([[Brukardiskusjon:SAM\|diskusjon]]) 10. september 2019 kl. 08:27 (UTC)

Motsegn: Oppretta sida med «Eg likar godt at det kjem eit framlegg. Her er «høyringssvaret» mitt: # ''Mrk.: onnor, eikor, nokor, ingi jamvel i a-mål-.'' Eg skynar ''onnor'', ''eikor'' og ''nokor'',…»

2019-09-10T03:11:34Z

Oppretta sida med «Eg likar godt at det kjem eit framlegg. Her er «høyringssvaret» mitt: # ''Mrk.: onnor, eikor, nokor, ingi jamvel i a-mål-.'' Eg skynar ''onnor'', ''eikor'' og ''nokor'',…»

Ny side

Eg likar godt at det kjem eit framlegg. Her er «høyringssvaret» mitt:
# ''Mrk.: onnor, eikor, nokor, ingi jamvel i a-mål-.'' Eg skynar ''onnor'', ''eikor'' og ''nokor'', men er det ikkje berre logiskt at ''ingi'' vert ''inga'' i a-mål (jamvel i mangtal, jf. t.d. gamalt oslomål)? Det same gjeld vel ''hokken'' – hokyn ''hokki'' med i-mål og ''hokka'' med a-mål, soleis òg [http://ivaraasen-sambandet.blogspot.com/2008/11/gale-um-i-ml-av-per-egil-hegge.html ''koma''] jamte ''komi''.
# ''sjå : sér : såg : (hev) sett'' Grunnmanuskriptet hev ''sét'' og det hev òg teigen [[Sterke gjerningsord]]. Um ''sett'' skal inn i staden, vert lagformi framleis ''sédd''?
# ''Sg. barn : pl. born er eit sertilfelle (u-ljodbrigde i fleirtal). Sg. land : pl. lond, sg. vatn : pl. votn osb. er ikkje brukande.'' Her tykkjer eg det lyt vera rom for formene med ljodbrigde – dei lìver enno i målføri. Det gjeld sjølvsagt berre ord som ''votn'' og ''lomb'', ikkje *''oltor'' til ''altar'', *''herod'' til ''herad'' eller *''kort'' til ''kart''.
# Etter (norsk-)danskt mynster(?) finst medljodsambandet ''llt'' berre i undantaksord i statsnynorsken, t.d. ''fullt'' av ''full'', medan det heiter ''fylte'' av ''fylla''. GM hev ''fyllte'' og dessutan ''spillt(e)'' til ''spilla'' og ''stillt(e)'' til ''stilla'', men ''stelt(e)'' til ''stella'' og ''alt'' til ''all'' (trass den nordlege uttala). Eg ynskjer meg fylgjerett stavnad her.
# ''c. ei avis : den avisa (pl. avisor)'' Denne bøygjingi likar eg ikkje heilt. Ho stikk hòl på eit av hovudargumenti for klovi hokynsbøygjing – d.e. at linne fær -a i eintal og -or i mangtal, medan sterke fær ingi ending i eintal og -er (midlandsmål -ir) i mangtal. Eg tykkjer det er betre å hava tvo bøygjingsmynster her, slik GM hev: anten ei avis – avisi – aviser eller ei avisa – avisa – avisor. Soleis òg anten ei morell – morelli – moreller eller ei morella – morella – morellor. Både desse ordi kjem vel frå italienske ord på -o som eikorleis er vortne hokyn i norsk, so det er vel òg råd å sjå deim som ord på -us og -um, d.e. undantaksord med bøygjing lånt inn saman med ordet.
# ''Gjerningsord'' og ''segnord'' er liketydingar, men eg held ein knapp på ''segnord'' sidan det er stuttare (''gjerningsord'' er tri gonger lengre en ''verb''). Skal avløysarord kunna tevla med lånord, lyt dei vera stutte nog til å vinna fram. Det er difor ''tryggleikskopi'' ikkje greider å slå ut ''backup'' – det er ovtungt. Elles likar eg òg ''lagord'' betre en ''tilleggsord'' og ''eigenskapsord''.
# Ordi ''helder'' og ''eller'' er båe skrivne med både ''ld'' og ''ll''. Sogelegt rettast tykkjer eg ''helder'' (< heldr) og ''eller'' (< elligar) er.
# -era-segnordi: eg likar ingileis at Språkrådet hev opna for sokalla blanda bøygjing (brukar – brukte), men med denne klassa er eg sers uviss. Aasen nemnde studerarar – studerte, men meinte at det rettaste for det nog var studerar – studerade. Eg er samd med honom i det, men utan -(t)e er eg ikkje heilt viss. Kann henda er det ei vanesak, men eg tykkjer det er noko sèrt med ''det hender garantera ikkje'' osb. Eg styd difor at framlegget fylgjer merknaden til Aasen i staden for 1901-/1910-landsmålet. Eg merkte meg do at ein annan stad i framlegget stend «apokopera», so um tanken er at det skal vera valfridom millom ''studerar'' – ''studerte'' (''studerde''?) og logbunde ''studerar'' – ''studera'', so er eg med på det au.
# ''forklara : forklarer : forklarde : (hev) forklart'': tyder dette at formi med -a- skal godtakast i høgnorsken jamsides ''forklåra'' eller skulde det ha stadi ''forklåra'' her?
# ''hava : hev : havde : havt'' Aasen skriv at ''havde høres ikke'' og fører soleis upp hev – hadde – havt (GM hev det same). Eg er samd i at ''havde'' er ei meir logisk form, men uviss på um ho lyt vera hovudform sidan ''hadde'' stend so sterkt. På hi sida hev rettskrivingsbrigdi ført med seg nye og til dess ukjende former, so det er kann henda råd å taka ut ''hadde'' for det.
# ''†soleies sjå soleis'' skal det standa ''soleides'' her?
# ''Skal det opnast for hokyn opa?'' Her meiner eg ikkje noko sterkt eine eller andre vegen, men eg tykkjer at ''open'' og ''galen'' (og dessutan ''eigen'' og lagformer av sterke segnord) lyt fylgja same mynster som ''liten''. Skal ''lita'' vera lov, lyt òg ''opa'' vera det, meiner eg. Ho er kann henda meir sjeldsynt, men det er ikkje verre en at rettskrivingsnemndi både i 2000 og 2011 nemnde henne. <br /><br />Nærskylt spursmål: Statsnynorsken hadde ''opi'' til sideform i inkjekyn frå midlandsnormalen, men berre ''eige''. Um denne formi skal vera med, lyt òg ''eit eigi'' og ''eit liti'' vera lov.
# ''Ub. sg. endar på -a (ei vika t.d.). Valfridom millom -e og -a?'' Ja, -e kom inn alt i 1910, fyre samnorsktanken vart til. Det er greidt å hava høve til å skilja millom ubundi og bundi form. Eit anna val her er å lata -a vera eineform, men opna upp att for -o i bundi form, slik Aasen hadde det i fyrsteutgåva av landsmålet og mest all vestnorsk (d.e. ikkje-jamvektsmål) upphavlegt hev. Sameleis meiner eg det lyt vera høve til å skriva daud -t òg i linne inkjekynsord, d.e. ''eit auga'' – ''augat''. I mangtal er det no ''augo'' – ''augo'', men der er eg open for å låna frå midlandsnormalen (''ei viku'' – ''viko'') og opna upp for ''mange augu'' – ''alle augo''.
# ''3. sg. hankyn obj. er honom''; ''3. sg. hokyn obj. er henne''; ''3. pl. obj. er deim'': GM tykkjest opna for å skilja akk og dat av ''han'' («dativ honom») og bibelumsetjingi frå 1938 hev helst «dei» i staden for «deim». Eg tykkjer det er best berre å skilja millom subjekt og objekt, soleis han – honom, ho – henne, dei – deim, som i framlegget. GM hev valfridom millom ''ho'' og ''henne'', men eg tykkjer det lyt vera gjerande å samla seg um ''henne''. Alternativet er ei triklovi nom-akk-dat-bøygjing (han–han–honom, ho–hana–henne, dei–dei–deim), men det veit eg ikkje um hev so mykje fyre seg.
# ''Sterke gjerningsord vantar ending i pres. (†-er < gn. -r)'': tyder eg framlegget rett, er éin † lik «skal førast upp». Sjølv er eg glad i desse formene og tykkjer dei er meir samlande en dei endingslause, men dei endingslause er nær einerådande i notidsmålet og lyt i minsto standa fyrst. Det bỳr do vera rom til å velja å skriva med -er-formene utan å verta retta på av andre målfolk.
# Aasen førde upp ''i fjor(d)'' med og utan daud d. Seinare er d-formi teki ut or normi (jf. GM), men eg tykkjer ho skal få koma inn att. Sjølv segjer eg helst ''i fjoL'' og tykkjer at denne d-lause formi er minst like ulogisk som t.d. ''leiar'' eller ''sia''.
# ''haldt (halda)'': GM hev ''halt'', statsnynorsk og Aasen ''haldt''. Framlegget gjer rett i å hava med d-en.
# ''vegg(jer)'' osb.: GM hev -er (ikkje -jer) – legg framlegget seg her på Aasen-lina i staden? J-laus uttala finst i m.a. Trøndelag, veit eg, so eg ottast at -j- vert framandt, men hev elles ikkje sjølv noko imot å hava -j- etter -g- og -k-. Eg ynskjer meg dessutan at ordet ''veg'' òg vert ført upp her (GM: vegar el. veger).
# ''Mrk. 2: Valfridom for hyl (pl. hyler ~ hyljar), eller berre -er?'' Ser ikkje kva for skade det skulde føra med seg.
# ''Nemneformer skal ha jo og ju og ikkje y, d.e. skjota, bjoda, fljuga osb.'' Sers samd. Eg tykkjer òg ''ljona'', som fekk sideform ''lyna'' i 1910, skal få vera eineform.
# ''Nemneform hev jamt langformer (taka, beda osb.)'': samd, men eg meiner det skal vera lov å nytta stuttformer i munnlegt mål (jf. dansk ''gi’'' til ''give''). Av ''fljuga'' er ikkje ''flju'' nøytande, so ho fær vel vera ''fly''. Døme: ''«eg ska kje fly – det tòrer eg ikkje!», skreik ho og sprang til skogs''.
[[Brukar:Motsegn|Motsegn]] ([[Brukardiskusjon:Motsegn|diskusjon]]) 10. september 2019 kl. 03:11 (UTC)