Mållekken - Brukartilskot [nn]

Diskusjon:Dataordlista

2009-06-03T19:52:34Z

Tarjeif:

Kva kjem "reidar" av? I landsmålsordboki finn eg detta:

"'''reida''', v.a. (er, de), 1) løfte, hæve, holde færdig. Han reidde Neven aat meg: han truede
mig med Næven, svingede med Haanden som for at slaae. Nordre Berg. G.N. reida:
svinge, hæve. (Jf. rida). – 2) fremføre i Kløv eller paa Hesteryggen, transportere
Byrder med Hest. Dei hadde reidt heim ei Klyv med Mjølk. B. Stift. (Egentl. lade
ride, af rida, reid). – 3) skaffe, udrede, betale. Reida Skattarne. Reida fyre seg.
Hedder oftere greida. – 4) udstyre, forsyne, sætte i Stand. Reida ut: udstyre. Reida av:
affærdige; ogsaa skrubbe, give en Irettesættelse. Han reidde deim av, so det var fælt.
Nordre Berg. Jf. Avreidsla. – 5) rede, tillave, tilberede. Reida Skinn: berede Skind
(ved Vridning). Reida upp: rede en Seng. (Jf. breida, gjera upp). Reida Mat: lave
Mad; koge til et Maaltid. Hedder ogsaa blot reida (reia), f. Ex. “ganga heim aa reia”,
Mandal, Rbg. – 6) v.n. drive af for Vinden; om Baad eller Fartøi. Nordl. (reia av).
Hører formodentlig hertil; jf. G.N. reida: drive, omtumles.
'''Reida''', f. 1) Udredsel, Afgift. Tel. og flere. (Reie). G.N. reida. (I “Skipreida” ogs. om et
Norsk Ordbog
udredende Samfund el. Distrikt). – 2) Beredskab, færdig Stand. Det stend til Reida
(te Reie): det staar færdigt, er til Tjeneste. G.N. til reidu.
'''Reidar''', m. en Reder; Skibsreder, m. m. Hava ein rik Reidar: være udstyret af en rig
Mand."

Eg tykkjer "brigdar", elder "ritar", kunne høvt mykje betre:

"'''brigda''', v.a. (er, e), 1) forandre, gjøre en Forandring med. Hard. og fl. I Nhl. brygda.
Ogsaa v.n. forandre sig; f. Ex. om Veiret. (Bøiningen vaklende; tildeels: ar). Hedder
ellers bregda (Sæt.) og bragda (Sogn). – 2) vende, bøie om, vride tilbage (= bretta).
Sdm. (tildeels brygde). – 3) forvride, vrænge et Ledemod. Nfj. Sdm. Nogle Steder:
brigste. Desuden forekommer “brigde” ogsaa i Betydning dræbe, slagte (Tel. Hall.),
dog sjelden og som forældet. S. ellers bregda og braa. – Til brigda hører vel ogsaa en
anden Form: bri (-r, dde), v.a. lempe, lave. “E veit ikkje kor e skal bri dæ”. Sdm.
'''brigdast''', v.n. forandre sig, omskifte. brigdast i Hugen: faae et andet Sind, et nyt Mod.
Sdm. – brigdast um: skjøtte om; s. brygdast.
'''Brigde''', n. 1) Forandring, Omskiftelse. Hard. og fl. G.N. brigdi. – 2) Maneer, Skik;
særegen Brug i et Land eller Distrikt. Tel. og fl. Jf. Maalbrigde. – 3) Forvridning i et
Ledemod. Sdm. Nogle St. kaldet Brigst.
'''brigdeleg''', adj. foranderlig, ustadig. G.N. brigdilegr."

og

"'''rita''' (ii), v.n. (ar), ridse, gjøre Streger eller Striber; tegne med Kridt osv. Nordl. Hall.
Solør. Skulde egentlig have stærk Bøining (rit, reit, ritet), ligesom G.N. ríta (etc.
skrive), Ang. vrítan, Eng. write. Jf. Reit, reita og det følg. rita.
rita (i’), v.a. og n. (ar), 1) ridse, tegne, gjøre Tegninger. Tel. (Sv. rita). Mere alm. rissa,
som støtter sig til D. ridse, T. ritzen. (Jf. Rit, n.). – 2) skrive, gjøre Forsøg i
Skrivning; gjøre Streger; skrive daarligt. Rita ut Papiret. Nordre Berg. og flere. G.N.
rita (ar): skrive. – 3) i Forbindelsen: rita upp, etc. opregne, anføre i en Rad eller
Række. Sdm. “Han rita upp so maange, at dæ va ingjen Ende paa”. Jf. Reit (Rad)."

Snart kjem eg til å brigda med desse og andre gode, alternative former, so fær de skriva i ordskiftet um de ikkje er samde. [[Brukar:Tarjeif|Tarjeif]] 12. mai 2009 kl. 11:00

: Nei, å reide til ei tekst femner myki meir en berre å anten brigde eller rita teksti. Å reide teksti tyder å setja 'na i stand slik ein vil ha 'na, nett som å reide sengi tyder å setja 'na i stand slik ein vil ha 'na (sjå tyding 5 ovan). Brigde eller rita kann berre peike på delar av heile reidsla. [[Brukar:TH|TH]] 12. mai 2009 kl. 22:40 (CEST)

So det å reida, er liktsom å førebua, elder gjera ferdug. Då tykkjer eg framleis det høver mykje betre med brigda, sidan det å reida er meir innspissat. Det ljomar som um ein berre skal gjera ferdug nokot, som um berre etterstrevet er att, men det er jo ikkje naudsynlegt slik. [[Brukar:Tarjeif|Tarjeif]] 2. juni 2009 kl. 14:06

: ''reidar'' svarar best til ''editor'' tykkjer eg. At ein set noko i stand eller bøter på noko, treng ikkje å vera endeleg. å ''brigda'' svarar helst til ''change''. --[[Brukar:SAM|SAM]] 3. juni 2009 kl. 17:54 (CEST)

Hm, greidt, eg bøyger meg fyre fleirtalet. [[Brukar:Tarjeif|Tarjeif]] 3. juni 2009 kl. 21:55

Brukar:Tarjeif

2009-06-03T19:45:14Z

Tarjeif:

Hei, mitt namn er '''Tarjei Funderud'''.

Eg er med i Norsk Målungdom, gjenge tredje vidaregangande og er svært glad i språk. Mitt yngdlingsspråk er norrønt, og eg er av den meining, at det er detta målet Noreg burde tala, so hadde vi sluppet alt strevet med målsaki, og tvæ målformer.

Eg er ogso svært glad i landsmålet, og heve leset "Prøver af Landsmaalet i Norge". I denna boki, fær ein sjå eit av Ivar Aasens tidlege utkast til landsmålet, og detta er den venaste norsken eg heve sett.

Nær eg ser på dagsens "moderne norsk", vert eg mest trist inni meg. Det ser rett og slett fyrebannat stygt ut. Bokmålsk kunde verdi klårat seg utan.

Brukar:Tarjeif

2009-06-03T18:54:34Z

Tarjeif:

Hej, mitt namn er '''Tarjei Funderud'''.

Eg er med i Norsk Målungdom, gjenge tredje vidaregangande og er svært glad i språk. Mitt yngdlingsspråk er norrønt, og eg er av den meining, at det er detta målet Noreg burde tala, so hadde vi sluppet alt strevet med målsaki, og tvæ målformer.

Eg er ogso svært glad i landsmålet, og heve leset "Prøver af Landsmaalet i Norge". I denna boki, fær ein sjå eit av Ivar Aasens tidlege utkast til landsmålet, og detta er den venaste norsken eg heve sett.

Nær eg ser på dagsens "moderne norsk", vert eg mest trist inni meg. Det ser rett og slett fyrebannat stygt ut. Bokmålsk kunde verdi klårat seg utan.

Diskusjon:Namnord

2009-06-02T13:12:35Z

Tarjeif:

Kannhenda ein burde laga ei eigi sida med målsoga åt stomnane, med peikar frå stutt-teigane um dagsens bruk. Det vert vandt å greida ut um ''i''- og ''u''-stomnar elles. Same gjeld ''īn-''stomnar (hokyn) som no vert bøygde som ''ō''-stomnar (med undantak i sume målføre vil eg tru)-[[Brukar:SAM|SAM]] 21. juli 2007 kl. 11:32 (CEST)

: Me kann ha eigne sogubolkar nedst på dei einskilde stomn-sidone. Det er no inkje som hastar med dèt. Eg tenkte stomn-namnet var det einaste namnet som låg fyre um ein vilde ha eit namn på «undantaki» i namnordbøygjingi i stoda i dag. [[Brukar:TH|TH]] 21. juli 2007 kl. 11:37 (CEST)

:: Greidt, me kann byrja med å skrive sogebolkane nedst på sida, men me bør laga ei eigi seinare (jfr ovan um ''īn-''stomnar). Skal me kalla det ''frumnorrønt'' eller ''frumnorderlendsk'' (som eg er vand med)? -[[Brukar:SAM|SAM]] 21. juli 2007 kl. 11:41 (CEST)

: Kva skal me kalle målstiget i gamaltidi? Gamalnorderlendsk eller norrønt alt i hop (ikkje berre gno. og gis.? [[Brukar:TH|TH]] 21. juli 2007 kl. 11:50 (CEST)
:: Indrebø kalla ''urnordisk'' ''frumnorderlendsk'', liksom ''frumgermansk'' er ''protogermansk''. [[Brukar:SAM|SAM]] 21. juli 2007 kl. 11:53 (CEST)

: Ja. Men erso me set namnet ''norrønt'' på all norderlendsk i gamaltidi, høver det å nytte det for tidi fyrr au, dermed ''frumnorrønt''. [[Brukar:TH|TH]] 21. juli 2007 kl. 11:59 (CEST)
:: Ja, men me segjer ''norrønt'' um målet i Noreg og landnåmi, som skil seg frå måli i Sverike og Danmark. Dette skiljet er ikkje viktugt fyrre norrøn tid og vikingetidi då måli skilde seg lite, og ein treng eit umgrip som femner vidare, som ''norderlendsk'' gjer. [[Brukar:SAM|SAM]] 21. juli 2007 kl. 12:16 (CEST)

: Spursmålet er um dette namnebruket er godt. Bruket av ''norrœn'' skifter i norrøn (!) tid, frå å femne det same som ''dǫnsk tunga'' til å berre gjelde norsk. Og målskili i tid (frå 800 til 1300) er vel so store som dei stademillom (Island, Noreg, Danmark, Gotland, Svitjod). So eg tykkjer det er mest meiningsfullt um ein ''anten'' nyttar namnet ''norrønt'' um klassisk gamalnorsk og gamalislendsk på 1200-talet, ''eller'' um heile tidi i alle Norderlandi. [[Brukar:TH|TH]] 21. juli 2007 kl. 12:32 (CEST)
:: Eg meiner at ein bør nytta namnet ''norrønt'' um klassisk gamalnorsk og gamalislendsk på 1200-talet, og berre det. ''Frumnorderlendsk'' eller ''frumnorrønt''? Jamvel namnebruket av ''norrœn'' skifter i norrøn tid, er det i vår tid at me skal umgripsfesta målet fyre vikingetidi. Difor vert det noko umvendt anakronistiskt å nytta ''norrønt'' um ''norderlendsk'', endå ''norrønt'' i tidleg norrøn tid tydde ''norderlendsk''. ''Frumnorrønt'' fær ein til å tru at det ''anten'' var eit eige "norskt" mål ulikt "svenskt" og "danskt" fyre norrøn tid, ''eller'' at ''norrønt'' er det same som ''(gamal)norderlendsk.'' [[Brukar:SAM|SAM]] 21. juli 2007 kl. 12:45 (CEST)

: Men då gjer me det soleîs. Når du nemner det, so var det fulla vissa målmerke millom aust og vest (''u''/''o'') som fanst i fn. tid som kunde gjera nemningi ''frumnorrønt'' meiningsfull etter dette uppsetet au. Elles meinte eg «heile tidi fram til 1300» med ''norrønt'' i vid tyding. [[Brukar:TH|TH]] 21. juli 2007 kl. 12:55 (CEST)
:: Greidt. Men då bør ''frumnorrønt'' vera underskipa ''frumnorderlendsk''. [[Brukar:SAM|SAM]] 21. juli 2007 kl. 13:00 (CEST)

: No sér eg dei nyttar nemningi ''frumnorrønt'' i færøyskt. [[Brukar:TH|TH]] 21. juli 2007 kl. 13:18 (CEST)
:: Ja, men der tyder vel ''norrønt'' ''norderlendsk''

----

Eg skynar ikkje heilt kva som ligg til grunn for valet av former her. Eg hev alltid uppfatta høgnorsken til å vera bygd dei mest tradisjonelle formene i 1917-rettskrivingi (ikkje samnorskvariantane som vart tillatne allereide då). Til dømes målet åt Indrebø-brørne. So kann sjølvsagt høgnorsk òg verta nytta um eldre rettskrivingar, ikkje minst den som Ivar Aasen laga(de). Men jamt yver so hev høgnorskfolket halde fast ved 1917-rettskrivingi som ei brukande justering av Aasen-normalen.

I bundi form eintal lint inkjekyn vart t-en i endingi teken vekk allereide i 1901 (augat > auga). Etter mi syn eit heilt unaudsynt brigde, når me enno skriv huset og eplet, men det er no so. Bundne fleirtalsformer utan r, som bakkane, bøkene og visone vart innførde valfrie i 1910, og obligatorisk i 1917. Når det i yversyni her er nytta augat (som fyrr 1901), men former som bakkane,solene, visone osb. (som etter 1917), so veit eg ikkje um detta er tillfellelegt eller eit medvite val, men det verkar meir som personlegt lika former enn den fastare høgnorsktradisjonen. Aasen skreiv augat og bakkarne, Hægstad-normalen frå 1901 hev auga og bakkarne, midlandsnormalen frå 1901 hev auga og bakkane, og etter 1917 hev vel alle skrive det (undanteken dei som skriv auget, men då kann det nog ikkje kallast høgnorsk). Kombinasjonen augat og bakkane verkar for meg å vera uvanleg.

: Den tilfellelege rekkefylgdi Aasen-formene vart avskipa i i offisiell rettskriving, har ikkje noko å segja for kva former som høver i hop i livande høgnorsk i dag. Høgnorsk er ikkje eit hundradårgamalt tidarbilæte. Det vert ikkje heilt rett å tala um den fastare høgnorsktradisjonen her heller. Det har allveg funnist høgnorskskrivande som har valt eideira formi upp gjenom tidi. Kva for former ein skal velja i dag vert ei avveging millom vanlegt bruk hjå høgnorskskrivande og vitskapleg døming av kva heilskapen i målbygnaden krev.

: Når det gjeld formene som er uppsette i tavla, fylgjest dei åt av nøgnare merknader nedan, og der kann me lesa at ''augat'' au kann skrivast ''auga''. Det er soleis upp til den einskilde høgnorskskrivande å velja «si» form her, slik høgnorsk praksis i røyndi er. Når ''-arne'' osb. ikkje er nemnt ved ''-ane'', kjem det av at merknadene ikkje er ferduge. Dette er eit ervid på gang. Grunnen til at ''-at'' er fyredregi i sjølve tavleframstillingi, er at det ikkje er nokon grunn til å skilja millom ''-at'' og ''-et'' med umsyn på t-en; det kann vera umsemju um dette, må vita, men slik usemju bør grunngjevast med tilvising til målbygnaden når båe formene er i bruk. [[Brukar:TH|TH]] 23. mai 2009 kl. 00:56 (CEST)

Nokre av eige- og sidefallsformene verkar vera ein grand uvanlege. Er dette meint av vera målføre- eller normalformer, i den grad det hev vore nytta slike former i høgnorsken i det heile. Aasen nytta vel berre sidefall i bundi form fleirtal (-om), og eigefall der det var stivna i faste ordlag.

I Norsk Gramatik i frå 1864 sette Aasen upp eigefallsformer berre i ubundi form, og sidefallsformer berre i bundi form. Eg veit ikkje um nokre norskskrivande som hev bruka eigefall i bundi form eller sidefall i ubundi form. Det må i so fall hava vore tala um stivna ordlag.

: Eige- og sidefallsformer er som du segjer, og som det er nemnt fleire stader, uvanlege i dagnær norsk, og dei er medtekne for skuld heilskapen og oversyni med di dei finst i nokon mun i faste ordlag og dilikt. Eg undrast på um det ikkje kann vera betre å setja deim upp for seg ein annan stad, som det er gjort med [[lagord]]sbøygjingi no. Eigefall bundi form er t.d. ''dagsens'' og ''livsens'' som du fulla har høyrt einkvan staden. [[Brukar:TH|TH]] 23. mai 2009 kl. 00:56 (CEST)

I ubundi form fleirtal endar eigefallsformi på -o, ikkje -a, til dømes vikoblad og kyrkjoklokka.

: -o i ''vikoblad'' osb. er eintal, ikkje mangtal. [[Brukar:TH|TH]] 23. mai 2009 kl. 00:56 (CEST)

Sidefallsformene i bundi form eintal verkar å vera målføreformer. Dei formene Aasen sette upp var former som bakka, heste, kviste, solenne, elvenne, bøkene, visonne, lande, stykke og auga. Sjå til dømes:

http://nn.wikipedia.org/wiki/Norsk_Grammatik

eller

http://www.aasentunet.no/default.asp?menu=1257&id=3436

: Det var Aasen som sette upp målføreformer her. I bøygjingsverket elles er naseljodi fylgjerett med, og det bør dei då vera i fullkomne sidefallsformer mèd. Dei uppsette formene er soleis ei retting av Aasen, sameleis som Munch retta Aasens <bor> til <bord> og <stræv> er vorti til <strev> i tråd med nyare målførekunne. Det er grunnlaget og grunntanken hjå Aasen som skal førast vidare, ikkje på liv og daude kvart eit lyte og kvar ein glepp i storverket. I dette tilfellet, bundne sidefallsformer, har det ikkje radt myki å segja, for um nokon nyttar slike former, er det helst i målføretekster. Men her stend dei «fullkomne» formene til vitring. Merknader trengst visseleg. [[Brukar:TH|TH]] 23. mai 2009 kl. 00:56 (CEST)

So anten ein likar Aasen-normalen eller 1917-normalen (sjølv tykkjer eg at 1901-normalen kann henda er den beste, sjølv um det i grunnen er noko ein kann vera misnøgd med i alle), bør ein netstad som kallar seg etter Ivar Aasen og vil fremja kunnskap um høgnorsken au halda fram desse viktuge høgnorsknormalane.

--[[Brukar:VTT|VTT]] 22. mai 2009 kl. 21:11 (CEST)

: Det er ingaleis ei uppgåve for høgnorskrørsla å halde fram gamle statlege rettskrivingar (anna en i ein målsogebolk). Det som skal haldast fram frå Aasen er grunnlaget og grunntankane i vyrkt bruk. [[Brukar:TH|TH]] 23. mai 2009 kl. 00:56 (CEST)

Der er då fleire av formene i nemnefall der naseljodi ikkje er med (soli, landi, augo). Men eg er samd i at målføregrunnlaget er betre i sidefall, sidan der er målføre i Øysterdalen og Trøndelag som hev -m i hankynsendingane her. Inkjekynsformene er det eit grand verre med, men det kann kann henda forsvarast med at den gamalnorske formi enda på -nu og ikkje -n.

: Som du er inne på samstevjast ikkje ''soli, landi, augo'' med nokor sidefallsform. Sidefall hannkyn samstevjast med sidefall mangtal (gno. ''-inum, -anum'' mot ''-unum'') som evlaust lyt ha ''-om'', einaste sidefallsformi med fast tradisjon. Sidefall inkjekyn samstevjast med underfall mangtal hannkyn (gno. ''-inu, -anu'' mot ''-ana''); det er litt vanskeleg ettersom me ikkje har eigne underfallsformer lenger, og målføri som har mangtalsform med grunnlag i denne formi syner både ''-a'' og ''-an''. Til studnad for ''-in'' kann me føre upp at ho finst, og at det heiter ''trén'' av ''tre'' og andre inkjekynsord med rotsjølvljodet i utljod. Valet av ''-in'' og ikkje ''-en'' retter seg etter at det er ''-i'' i nemnefall hokyn og ikkje ''-e'' for å sleppe for myki samanblanding. [[Brukar:TH|TH]] 24. mai 2009 kl. 00:38 (CEST)

Eg hev no tidt høyrt høgnorskfolk halda fram som ein av dei store fyremunane med høgnorsken at han er ei fastare rettskriving utan alle dei valfrie formene som finst i statsnynorsken. So du skynar kann henda kvifor eg er litt atterhalden med for "private" rettskrivingar, um det er aldri so godt meint. Eg meiner at til dømes Vestmannalaget, Ivar Aasen-sambandet og Norsk Bokreidingslag jamt yver hev stade for ein fast tradisjon i det dei hev gjeve ut. Men det (dat) er klårt at heller (helder) ikkje (ikke) Ivar Aasen hadde (havde) rett i alt han gjorde, og at nokre einskilde ord og former kunde hava vore annarleides, både då og seinare (seinre).
--[[Brukar:VTT|VTT]] 23. mai 2009 kl. 23:38 (CEST)

: Det viktuge når det gjeld valfrie former er um det er system i deim eller ikkje. [[Typeform]]ene i høgnorsk er eit fast tvikòr til stavingsvirvaret av ordrøter i statsnynorsken, og det er det som fyller hovudmengdi av side- og klambreformene der. Nokre jamstelte former i endingsverket er inkje i samanlikning, det gjev derimot ei opning for grunnhåtten i dei ulike målføri som statsnynorsken bægjer for. So høgnorsk vert som eit kinderegg i målvegen: både einskapleg og målførenær, og attpåtil leikin i all si vitskaplege tyngd. [[Brukar:TH|TH]] 24. mai 2009 kl. 00:38 (CEST)

----

Eg fær ikkje tak i skipnaden her. Det er vandt å fatta det detta ritet seier, um ein ikkje mest kan det frå fyrr. Eg vil gjerna sjå døme på terorien i praksis. Det hadde voret sers fint, um de kunde vist alle formerne i rett bruk, slik det skal vera, med fulle setningar og det heile. Takk fyre. [[Brukar:Tarjeif|Tarjeif]] 2. juni 2009 kl. 15:11

Brukar:Tarjeif

2009-06-02T13:05:19Z

Tarjeif:

Hej, mitt namn er '''Tarjei Funderud'''.

Eg er med i Norsk Målungdom, gjenge tredje vidaregangande og er svært glad i språk. Mitt yngdlingsspråk er norrønt, og eg er av den meining, at det er detta målet Noreg burde tala, so hadde vi sluppet alt strevet med målsaki, og tvæ målformer.

Eg er ogso svært glad i landsmålet, og heve leset "Prøver af Landsmaalet i Norge". I denna boki, fær ein sjå eit av Ivar Aasens tidlege utkast til landsmålet, og detta er den venaste norsken eg heve sett.

Nær eg ser på dagsens "moderne norsk", vert eg mest trist inni meg. Det ser rett og slett fyrebannad stygt ut. Bokmålsk kunde verdi klårat seg utan.

Brukar:Tarjeif

2009-06-02T12:20:20Z

Tarjeif:

Hej, mitt namn er '''Tarjei Funderud'''.

Eg er med i Norsk Målungdom, gjenge tredje vidaregåande og er svært glad i språk. Mitt yngdlingsspråk er norrønt, og eg er av den meining, at det er detta målet Noreg burde tala, so hadde vi sluppet alt strevet med målsaki, og tvæ målformer.

Eg er ogso svært glad i landsmålet, og heve leset "Prøver af Landsmaalet i Norge". I denna boki, fær ein sjå eit av Ivar Aasens tidlege utkast til landsmålet, og detta er den venaste norsken eg heve sett.

Nær eg ser på dagsens "moderne norsk", vert eg mest trist inni meg. Det ser rett og slett fyrebannad stygt ut. Bokmålsk kunde verdi klårat seg utan.

Brukar:Tarjeif

2009-06-02T12:17:30Z

Tarjeif:

Brukar:Tarjeif

2009-06-02T12:16:45Z

Tarjeif:

Hej, mitt namn er '''Tarjei Funderud'''.

Eg er med i Norsk Målungdom, gjenge tredje vidaregåande og er svært glad i språk. Mitt yngdlingsspråk er norrønt, og eg er av den meining, at det er detta målet Noreg burde tala, so hadde vi sluppet alt strevet med målsaki, og tvæ målformer.

Eg er ogso svært glad i landsmålet, og heve leset "Prøver af Landsmaalet i Norge". I denna boki, fær ein sjå eit Ivar Aasens tidlege utkast til landsmålet, og detta er den venaste norsken eg heve sett.

Diskusjon:Dataordlista

2009-06-02T12:09:34Z

Tarjeif:

Diskusjon:Dataordlista

2009-06-02T12:06:47Z

Tarjeif:

Kva kjem "reidar" av? I landsmålsordboki finn eg detta:

"'''reida''', v.a. (er, de), 1) løfte, hæve, holde færdig. Han reidde Neven aat meg: han truede
mig med Næven, svingede med Haanden som for at slaae. Nordre Berg. G.N. reida:
svinge, hæve. (Jf. rida). – 2) fremføre i Kløv eller paa Hesteryggen, transportere
Byrder med Hest. Dei hadde reidt heim ei Klyv med Mjølk. B. Stift. (Egentl. lade
ride, af rida, reid). – 3) skaffe, udrede, betale. Reida Skattarne. Reida fyre seg.
Hedder oftere greida. – 4) udstyre, forsyne, sætte i Stand. Reida ut: udstyre. Reida av:
affærdige; ogsaa skrubbe, give en Irettesættelse. Han reidde deim av, so det var fælt.
Nordre Berg. Jf. Avreidsla. – 5) rede, tillave, tilberede. Reida Skinn: berede Skind
(ved Vridning). Reida upp: rede en Seng. (Jf. breida, gjera upp). Reida Mat: lave
Mad; koge til et Maaltid. Hedder ogsaa blot reida (reia), f. Ex. “ganga heim aa reia”,
Mandal, Rbg. – 6) v.n. drive af for Vinden; om Baad eller Fartøi. Nordl. (reia av).
Hører formodentlig hertil; jf. G.N. reida: drive, omtumles.
'''Reida''', f. 1) Udredsel, Afgift. Tel. og flere. (Reie). G.N. reida. (I “Skipreida” ogs. om et
Norsk Ordbog
udredende Samfund el. Distrikt). – 2) Beredskab, færdig Stand. Det stend til Reida
(te Reie): det staar færdigt, er til Tjeneste. G.N. til reidu.
'''Reidar''', m. en Reder; Skibsreder, m. m. Hava ein rik Reidar: være udstyret af en rig
Mand."

Eg tykkjer "brigdar", elder "ritar", kunne høvt mykje betre:

"'''brigda''', v.a. (er, e), 1) forandre, gjøre en Forandring med. Hard. og fl. I Nhl. brygda.
Ogsaa v.n. forandre sig; f. Ex. om Veiret. (Bøiningen vaklende; tildeels: ar). Hedder
ellers bregda (Sæt.) og bragda (Sogn). – 2) vende, bøie om, vride tilbage (= bretta).
Sdm. (tildeels brygde). – 3) forvride, vrænge et Ledemod. Nfj. Sdm. Nogle Steder:
brigste. Desuden forekommer “brigde” ogsaa i Betydning dræbe, slagte (Tel. Hall.),
dog sjelden og som forældet. S. ellers bregda og braa. – Til brigda hører vel ogsaa en
anden Form: bri (-r, dde), v.a. lempe, lave. “E veit ikkje kor e skal bri dæ”. Sdm.
'''brigdast''', v.n. forandre sig, omskifte. brigdast i Hugen: faae et andet Sind, et nyt Mod.
Sdm. – brigdast um: skjøtte om; s. brygdast.
'''Brigde''', n. 1) Forandring, Omskiftelse. Hard. og fl. G.N. brigdi. – 2) Maneer, Skik;
særegen Brug i et Land eller Distrikt. Tel. og fl. Jf. Maalbrigde. – 3) Forvridning i et
Ledemod. Sdm. Nogle St. kaldet Brigst.
'''brigdeleg''', adj. foranderlig, ustadig. G.N. brigdilegr."
og
"'''rita''' (ii), v.n. (ar), ridse, gjøre Streger eller Striber; tegne med Kridt osv. Nordl. Hall.
Solør. Skulde egentlig have stærk Bøining (rit, reit, ritet), ligesom G.N. ríta (etc.
skrive), Ang. vrítan, Eng. write. Jf. Reit, reita og det følg. rita.
rita (i’), v.a. og n. (ar), 1) ridse, tegne, gjøre Tegninger. Tel. (Sv. rita). Mere alm. rissa,
som støtter sig til D. ridse, T. ritzen. (Jf. Rit, n.). – 2) skrive, gjøre Forsøg i
Skrivning; gjøre Streger; skrive daarligt. Rita ut Papiret. Nordre Berg. og flere. G.N.
rita (ar): skrive. – 3) i Forbindelsen: rita upp, etc. opregne, anføre i en Rad eller
Række. Sdm. “Han rita upp so maange, at dæ va ingjen Ende paa”. Jf. Reit (Rad)."

Snart kjem eg til å brigda med desse og andre gode, alternative former, so fær de skriva i ordskiftet um de ikkje er samde. [[Brukar:Tarjeif|Tarjeif]] 12. mai 2009 kl. 11:00

: Nei, å reide til ei tekst femner myki meir en berre å anten brigde eller rita teksti. Å reide teksti tyder å setja 'na i stand slik ein vil ha 'na, nett som å reide sengi tyder å setja 'na i stand slik ein vil ha 'na (sjå tyding 5 ovan). Brigde eller rita kann berre peike på delar av heile reidsla. [[Brukar:TH|TH]] 12. mai 2009 kl. 22:40 (CEST)

So det å reida, er liktsom å førebua, elder gjera ferdug. Då tykkjer eg framleis det høver mykje betre med brigda, sidan det å reida er meir innspissat. Det ljomar som um ein berre skal gjera ferdug nokot, som um berre etterstrevet er att, men det er jo ikkje naudsynlegt slik. [[Brukar:Tarjeif|Tarjeif]] 2. juni 2009 kl. 14:06

Diskusjon:Dataordlista

2009-06-02T12:04:30Z

Tarjeif:

Kva kjem "reidar" av? I landsmålsordboki finn eg detta:

"'''reida''', v.a. (er, de), 1) løfte, hæve, holde færdig. Han reidde Neven aat meg: han truede
mig med Næven, svingede med Haanden som for at slaae. Nordre Berg. G.N. reida:
svinge, hæve. (Jf. rida). – 2) fremføre i Kløv eller paa Hesteryggen, transportere
Byrder med Hest. Dei hadde reidt heim ei Klyv med Mjølk. B. Stift. (Egentl. lade
ride, af rida, reid). – 3) skaffe, udrede, betale. Reida Skattarne. Reida fyre seg.
Hedder oftere greida. – 4) udstyre, forsyne, sætte i Stand. Reida ut: udstyre. Reida av:
affærdige; ogsaa skrubbe, give en Irettesættelse. Han reidde deim av, so det var fælt.
Nordre Berg. Jf. Avreidsla. – 5) rede, tillave, tilberede. Reida Skinn: berede Skind
(ved Vridning). Reida upp: rede en Seng. (Jf. breida, gjera upp). Reida Mat: lave
Mad; koge til et Maaltid. Hedder ogsaa blot reida (reia), f. Ex. “ganga heim aa reia”,
Mandal, Rbg. – 6) v.n. drive af for Vinden; om Baad eller Fartøi. Nordl. (reia av).
Hører formodentlig hertil; jf. G.N. reida: drive, omtumles.
'''Reida''', f. 1) Udredsel, Afgift. Tel. og flere. (Reie). G.N. reida. (I “Skipreida” ogs. om et
Norsk Ordbog
udredende Samfund el. Distrikt). – 2) Beredskab, færdig Stand. Det stend til Reida
(te Reie): det staar færdigt, er til Tjeneste. G.N. til reidu.
'''Reidar''', m. en Reder; Skibsreder, m. m. Hava ein rik Reidar: være udstyret af en rig
Mand."

Eg tykkjer "brigdar", elder "ritar", kunne høvt mykje betre:

"'''brigda''', v.a. (er, e), 1) forandre, gjøre en Forandring med. Hard. og fl. I Nhl. brygda.
Ogsaa v.n. forandre sig; f. Ex. om Veiret. (Bøiningen vaklende; tildeels: ar). Hedder
ellers bregda (Sæt.) og bragda (Sogn). – 2) vende, bøie om, vride tilbage (= bretta).
Sdm. (tildeels brygde). – 3) forvride, vrænge et Ledemod. Nfj. Sdm. Nogle Steder:
brigste. Desuden forekommer “brigde” ogsaa i Betydning dræbe, slagte (Tel. Hall.),
dog sjelden og som forældet. S. ellers bregda og braa. – Til brigda hører vel ogsaa en
anden Form: bri (-r, dde), v.a. lempe, lave. “E veit ikkje kor e skal bri dæ”. Sdm.
'''brigdast''', v.n. forandre sig, omskifte. brigdast i Hugen: faae et andet Sind, et nyt Mod.
Sdm. – brigdast um: skjøtte om; s. brygdast.
'''Brigde''', n. 1) Forandring, Omskiftelse. Hard. og fl. G.N. brigdi. – 2) Maneer, Skik;
særegen Brug i et Land eller Distrikt. Tel. og fl. Jf. Maalbrigde. – 3) Forvridning i et
Ledemod. Sdm. Nogle St. kaldet Brigst.
'''brigdeleg''', adj. foranderlig, ustadig. G.N. brigdilegr."
og
"'''rita''' (ii), v.n. (ar), ridse, gjøre Streger eller Striber; tegne med Kridt osv. Nordl. Hall.
Solør. Skulde egentlig have stærk Bøining (rit, reit, ritet), ligesom G.N. ríta (etc.
skrive), Ang. vrítan, Eng. write. Jf. Reit, reita og det følg. rita.
rita (i’), v.a. og n. (ar), 1) ridse, tegne, gjøre Tegninger. Tel. (Sv. rita). Mere alm. rissa,
som støtter sig til D. ridse, T. ritzen. (Jf. Rit, n.). – 2) skrive, gjøre Forsøg i
Skrivning; gjøre Streger; skrive daarligt. Rita ut Papiret. Nordre Berg. og flere. G.N.
rita (ar): skrive. – 3) i Forbindelsen: rita upp, etc. opregne, anføre i en Rad eller
Række. Sdm. “Han rita upp so maange, at dæ va ingjen Ende paa”. Jf. Reit (Rad)."

Snart kjem eg til å brigda med desse og andre gode, alternative former, so fær de skriva i ordskiftet um de ikkje er samde. [[Brukar:Tarjeif|Tarjeif]] 12. mai 2009 kl. 11:00

: Nei, å reide til ei tekst femner myki meir en berre å anten brigde eller rita teksti. Å reide teksti tyder å setja 'na i stand slik ein vil ha 'na, nett som å reide sengi tyder å setja 'na i stand slik ein vil ha 'na (sjå tyding 5 ovan). Brigde eller rita kann berre peike på delar av heile reidsla. [[Brukar:TH|TH]] 12. mai 2009 kl. 22:40 (CEST)

So det å reida, er liktsom å førebua. Då tykkjer eg framleis det høver mykje betre med brigda, sidan det å førebua er meir innspissat. [[Brukar:Tarjeif|Tarjeif]] 2. juni 2009 kl. 14:03

Diskusjon:Dataordlista

2009-06-02T12:03:51Z

Tarjeif:

Kva kjem "reidar" av? I landsmålsordboki finn eg detta:

"'''reida''', v.a. (er, de), 1) løfte, hæve, holde færdig. Han reidde Neven aat meg: han truede
mig med Næven, svingede med Haanden som for at slaae. Nordre Berg. G.N. reida:
svinge, hæve. (Jf. rida). – 2) fremføre i Kløv eller paa Hesteryggen, transportere
Byrder med Hest. Dei hadde reidt heim ei Klyv med Mjølk. B. Stift. (Egentl. lade
ride, af rida, reid). – 3) skaffe, udrede, betale. Reida Skattarne. Reida fyre seg.
Hedder oftere greida. – 4) udstyre, forsyne, sætte i Stand. Reida ut: udstyre. Reida av:
affærdige; ogsaa skrubbe, give en Irettesættelse. Han reidde deim av, so det var fælt.
Nordre Berg. Jf. Avreidsla. – 5) rede, tillave, tilberede. Reida Skinn: berede Skind
(ved Vridning). Reida upp: rede en Seng. (Jf. breida, gjera upp). Reida Mat: lave
Mad; koge til et Maaltid. Hedder ogsaa blot reida (reia), f. Ex. “ganga heim aa reia”,
Mandal, Rbg. – 6) v.n. drive af for Vinden; om Baad eller Fartøi. Nordl. (reia av).
Hører formodentlig hertil; jf. G.N. reida: drive, omtumles.
'''Reida''', f. 1) Udredsel, Afgift. Tel. og flere. (Reie). G.N. reida. (I “Skipreida” ogs. om et
Norsk Ordbog
udredende Samfund el. Distrikt). – 2) Beredskab, færdig Stand. Det stend til Reida
(te Reie): det staar færdigt, er til Tjeneste. G.N. til reidu.
'''Reidar''', m. en Reder; Skibsreder, m. m. Hava ein rik Reidar: være udstyret af en rig
Mand."

Eg tykkjer "brigdar", elder "ritar", kunne høvt mykje betre:

"'''brigda''', v.a. (er, e), 1) forandre, gjøre en Forandring med. Hard. og fl. I Nhl. brygda.
Ogsaa v.n. forandre sig; f. Ex. om Veiret. (Bøiningen vaklende; tildeels: ar). Hedder
ellers bregda (Sæt.) og bragda (Sogn). – 2) vende, bøie om, vride tilbage (= bretta).
Sdm. (tildeels brygde). – 3) forvride, vrænge et Ledemod. Nfj. Sdm. Nogle Steder:
brigste. Desuden forekommer “brigde” ogsaa i Betydning dræbe, slagte (Tel. Hall.),
dog sjelden og som forældet. S. ellers bregda og braa. – Til brigda hører vel ogsaa en
anden Form: bri (-r, dde), v.a. lempe, lave. “E veit ikkje kor e skal bri dæ”. Sdm.
'''brigdast''', v.n. forandre sig, omskifte. brigdast i Hugen: faae et andet Sind, et nyt Mod.
Sdm. – brigdast um: skjøtte om; s. brygdast.
'''Brigde''', n. 1) Forandring, Omskiftelse. Hard. og fl. G.N. brigdi. – 2) Maneer, Skik;
særegen Brug i et Land eller Distrikt. Tel. og fl. Jf. Maalbrigde. – 3) Forvridning i et
Ledemod. Sdm. Nogle St. kaldet Brigst.
'''brigdeleg''', adj. foranderlig, ustadig. G.N. brigdilegr."
og
"'''rita''' (ii), v.n. (ar), ridse, gjøre Streger eller Striber; tegne med Kridt osv. Nordl. Hall.
Solør. Skulde egentlig have stærk Bøining (rit, reit, ritet), ligesom G.N. ríta (etc.
skrive), Ang. vrítan, Eng. write. Jf. Reit, reita og det følg. rita.
rita (i’), v.a. og n. (ar), 1) ridse, tegne, gjøre Tegninger. Tel. (Sv. rita). Mere alm. rissa,
som støtter sig til D. ridse, T. ritzen. (Jf. Rit, n.). – 2) skrive, gjøre Forsøg i
Skrivning; gjøre Streger; skrive daarligt. Rita ut Papiret. Nordre Berg. og flere. G.N.
rita (ar): skrive. – 3) i Forbindelsen: rita upp, etc. opregne, anføre i en Rad eller
Række. Sdm. “Han rita upp so maange, at dæ va ingjen Ende paa”. Jf. Reit (Rad)."

Snart kjem eg til å brigda med desse og andre gode, alternative former, so fær de skriva i ordskiftet um de ikkje er samde. [[Brukar:Tarjeif|Tarjeif]] 12. mai 2009 kl. 11:00

: Nei, å reide til ei tekst femner myki meir en berre å anten brigde eller rita teksti. Å reide teksti tyder å setja 'na i stand slik ein vil ha 'na, nett som å reide sengi tyder å setja 'na i stand slik ein vil ha 'na (sjå tyding 5 ovan). Brigde eller rita kann berre peike på delar av heile reidsla. [[Brukar:TH|TH]] 12. mai 2009 kl. 22:40 (CEST)

So det å reida, er liktsom å førebua. Då tykkjer eg framleis det høver mykje betre med brigda, sidan det å førebua er meir innspissat.[[Brukar:Tarjeif|Tarjeif]] 2. juni 2009 kl. 14:03

Diskusjon:Dataordlista

2009-06-02T12:01:37Z

Tarjeif:

Kva kjem "reidar" av? I landsmålsordboki finn eg detta:

"'''reida''', v.a. (er, de), 1) løfte, hæve, holde færdig. Han reidde Neven aat meg: han truede
mig med Næven, svingede med Haanden som for at slaae. Nordre Berg. G.N. reida:
svinge, hæve. (Jf. rida). – 2) fremføre i Kløv eller paa Hesteryggen, transportere
Byrder med Hest. Dei hadde reidt heim ei Klyv med Mjølk. B. Stift. (Egentl. lade
ride, af rida, reid). – 3) skaffe, udrede, betale. Reida Skattarne. Reida fyre seg.
Hedder oftere greida. – 4) udstyre, forsyne, sætte i Stand. Reida ut: udstyre. Reida av:
affærdige; ogsaa skrubbe, give en Irettesættelse. Han reidde deim av, so det var fælt.
Nordre Berg. Jf. Avreidsla. – 5) rede, tillave, tilberede. Reida Skinn: berede Skind
(ved Vridning). Reida upp: rede en Seng. (Jf. breida, gjera upp). Reida Mat: lave
Mad; koge til et Maaltid. Hedder ogsaa blot reida (reia), f. Ex. “ganga heim aa reia”,
Mandal, Rbg. – 6) v.n. drive af for Vinden; om Baad eller Fartøi. Nordl. (reia av).
Hører formodentlig hertil; jf. G.N. reida: drive, omtumles.
'''Reida''', f. 1) Udredsel, Afgift. Tel. og flere. (Reie). G.N. reida. (I “Skipreida” ogs. om et
Norsk Ordbog
udredende Samfund el. Distrikt). – 2) Beredskab, færdig Stand. Det stend til Reida
(te Reie): det staar færdigt, er til Tjeneste. G.N. til reidu.
'''Reidar''', m. en Reder; Skibsreder, m. m. Hava ein rik Reidar: være udstyret af en rig
Mand."

Eg tykkjer "brigdar", elder "ritar", kunne høvt mykje betre:

"'''brigda''', v.a. (er, e), 1) forandre, gjøre en Forandring med. Hard. og fl. I Nhl. brygda.
Ogsaa v.n. forandre sig; f. Ex. om Veiret. (Bøiningen vaklende; tildeels: ar). Hedder
ellers bregda (Sæt.) og bragda (Sogn). – 2) vende, bøie om, vride tilbage (= bretta).
Sdm. (tildeels brygde). – 3) forvride, vrænge et Ledemod. Nfj. Sdm. Nogle Steder:
brigste. Desuden forekommer “brigde” ogsaa i Betydning dræbe, slagte (Tel. Hall.),
dog sjelden og som forældet. S. ellers bregda og braa. – Til brigda hører vel ogsaa en
anden Form: bri (-r, dde), v.a. lempe, lave. “E veit ikkje kor e skal bri dæ”. Sdm.
'''brigdast''', v.n. forandre sig, omskifte. brigdast i Hugen: faae et andet Sind, et nyt Mod.
Sdm. – brigdast um: skjøtte om; s. brygdast.
'''Brigde''', n. 1) Forandring, Omskiftelse. Hard. og fl. G.N. brigdi. – 2) Maneer, Skik;
særegen Brug i et Land eller Distrikt. Tel. og fl. Jf. Maalbrigde. – 3) Forvridning i et
Ledemod. Sdm. Nogle St. kaldet Brigst.
'''brigdeleg''', adj. foranderlig, ustadig. G.N. brigdilegr."
og
"'''rita''' (ii), v.n. (ar), ridse, gjøre Streger eller Striber; tegne med Kridt osv. Nordl. Hall.
Solør. Skulde egentlig have stærk Bøining (rit, reit, ritet), ligesom G.N. ríta (etc.
skrive), Ang. vrítan, Eng. write. Jf. Reit, reita og det følg. rita.
rita (i’), v.a. og n. (ar), 1) ridse, tegne, gjøre Tegninger. Tel. (Sv. rita). Mere alm. rissa,
som støtter sig til D. ridse, T. ritzen. (Jf. Rit, n.). – 2) skrive, gjøre Forsøg i
Skrivning; gjøre Streger; skrive daarligt. Rita ut Papiret. Nordre Berg. og flere. G.N.
rita (ar): skrive. – 3) i Forbindelsen: rita upp, etc. opregne, anføre i en Rad eller
Række. Sdm. “Han rita upp so maange, at dæ va ingjen Ende paa”. Jf. Reit (Rad)."

Snart kjem eg til å brigda med desse og andre gode, alternative former, so fær de skriva i ordskiftet um de ikkje er samde. [[Brukar:Tarjeif|Tarjeif]] 12.05.09, 11:00

: Nei, å reide til ei tekst femner myki meir en berre å anten brigde eller rita teksti. Å reide teksti tyder å setja 'na i stand slik ein vil ha 'na, nett som å reide sengi tyder å setja 'na i stand slik ein vil ha 'na (sjå tyding 5 ovan). Brigde eller rita kann berre peike på delar av heile reidsla. [[Brukar:TH|TH]] 12. mai 2009 kl. 22:40 (CEST)

So det å reida, er liktsom å førebua. Då tykkjer eg framleis det høver mykje betre med brigda, sidan det å førebua er meir innspissat.

Diskusjon:Dataordlista

2009-05-12T08:56:26Z

Tarjeif:

Kva kjem "reidar" av? I landsmålsordboki finn eg detta:

"'''reida''', v.a. (er, de), 1) løfte, hæve, holde færdig. Han reidde Neven aat meg: han truede
mig med Næven, svingede med Haanden som for at slaae. Nordre Berg. G.N. reida:
svinge, hæve. (Jf. rida). – 2) fremføre i Kløv eller paa Hesteryggen, transportere
Byrder med Hest. Dei hadde reidt heim ei Klyv med Mjølk. B. Stift. (Egentl. lade
ride, af rida, reid). – 3) skaffe, udrede, betale. Reida Skattarne. Reida fyre seg.
Hedder oftere greida. – 4) udstyre, forsyne, sætte i Stand. Reida ut: udstyre. Reida av:
affærdige; ogsaa skrubbe, give en Irettesættelse. Han reidde deim av, so det var fælt.
Nordre Berg. Jf. Avreidsla. – 5) rede, tillave, tilberede. Reida Skinn: berede Skind
(ved Vridning). Reida upp: rede en Seng. (Jf. breida, gjera upp). Reida Mat: lave
Mad; koge til et Maaltid. Hedder ogsaa blot reida (reia), f. Ex. “ganga heim aa reia”,
Mandal, Rbg. – 6) v.n. drive af for Vinden; om Baad eller Fartøi. Nordl. (reia av).
Hører formodentlig hertil; jf. G.N. reida: drive, omtumles.
'''Reida''', f. 1) Udredsel, Afgift. Tel. og flere. (Reie). G.N. reida. (I “Skipreida” ogs. om et
Norsk Ordbog
udredende Samfund el. Distrikt). – 2) Beredskab, færdig Stand. Det stend til Reida
(te Reie): det staar færdigt, er til Tjeneste. G.N. til reidu.
'''Reidar''', m. en Reder; Skibsreder, m. m. Hava ein rik Reidar: være udstyret af en rig
Mand."

Eg tykkjer "brigdar", elder "ritar", kunne høvt mykje betre:

"'''brigda''', v.a. (er, e), 1) forandre, gjøre en Forandring med. Hard. og fl. I Nhl. brygda.
Ogsaa v.n. forandre sig; f. Ex. om Veiret. (Bøiningen vaklende; tildeels: ar). Hedder
ellers bregda (Sæt.) og bragda (Sogn). – 2) vende, bøie om, vride tilbage (= bretta).
Sdm. (tildeels brygde). – 3) forvride, vrænge et Ledemod. Nfj. Sdm. Nogle Steder:
brigste. Desuden forekommer “brigde” ogsaa i Betydning dræbe, slagte (Tel. Hall.),
dog sjelden og som forældet. S. ellers bregda og braa. – Til brigda hører vel ogsaa en
anden Form: bri (-r, dde), v.a. lempe, lave. “E veit ikkje kor e skal bri dæ”. Sdm.
'''brigdast''', v.n. forandre sig, omskifte. brigdast i Hugen: faae et andet Sind, et nyt Mod.
Sdm. – brigdast um: skjøtte om; s. brygdast.
'''Brigde''', n. 1) Forandring, Omskiftelse. Hard. og fl. G.N. brigdi. – 2) Maneer, Skik;
særegen Brug i et Land eller Distrikt. Tel. og fl. Jf. Maalbrigde. – 3) Forvridning i et
Ledemod. Sdm. Nogle St. kaldet Brigst.
'''brigdeleg''', adj. foranderlig, ustadig. G.N. brigdilegr."
og
"'''rita''' (ii), v.n. (ar), ridse, gjøre Streger eller Striber; tegne med Kridt osv. Nordl. Hall.
Solør. Skulde egentlig have stærk Bøining (rit, reit, ritet), ligesom G.N. ríta (etc.
skrive), Ang. vrítan, Eng. write. Jf. Reit, reita og det følg. rita.
rita (i’), v.a. og n. (ar), 1) ridse, tegne, gjøre Tegninger. Tel. (Sv. rita). Mere alm. rissa,
som støtter sig til D. ridse, T. ritzen. (Jf. Rit, n.). – 2) skrive, gjøre Forsøg i
Skrivning; gjøre Streger; skrive daarligt. Rita ut Papiret. Nordre Berg. og flere. G.N.
rita (ar): skrive. – 3) i Forbindelsen: rita upp, etc. opregne, anføre i en Rad eller
Række. Sdm. “Han rita upp so maange, at dæ va ingjen Ende paa”. Jf. Reit (Rad)."

Snart kjem eg til å brigda med desse og andre gode, alternative former, so fær de skriva i ordskiftet um de ikkje er samde. -Tarjeif 12.05.09, 11:00

Diskusjon:Dataordlista

2009-05-12T08:45:15Z

Tarjeif:

Kva kjem "reidar" av? Kva med "brigdar"? Elder "ritar", til dømes,? Eg brigdar med nokre gode alternative former, so fær de skriva i ordskiftet um de ikkje er samde. I landsmålsordboki finn eg berre "Reidar, m. en Reder; Skibsreder, m. m. Hava ein rik Reidar: være udstyret af en rig
Mand." um "reidar", so eg legg fram at vi tek detta ordet bort. -Tarjeif 12.05.09, 10:37

Diskusjon:Dataordlista

2009-05-12T08:36:32Z

Tarjeif:

Kva kjem "reidar" av? Kva med "brigdar"? Elder "ritar", til dømes,? Eg brigdar med nokre gode alternative former, so fær de skriva i ordskiftet um de ikkje er samde. -Tarjeif 12.05.09, 10:37

Diskusjon:Dataordlista

2009-05-12T08:33:29Z

Tarjeif:

Kva kjem "reidar" av? Kva med "brigdar"? Elder "ritar"? -Tarjeif 12.05.09, 10:37

Diskusjon:Dataordlista

2009-05-12T08:32:17Z

Tarjeif:

Kva kjem "reidar" av? Kva med "brigdar"? Elder "ritar"?